ستارهشناسان با استفاده از رصدخانه اشعه ایکس چاندرای ناسا، خوشه کهکشانی SPT-CL J2215-3537 را در فاصله ۸.۴ میلیارد سال نوری از زمین مشاهده کردهاند که آنها آن را خوشه “ابرنواختر شامپاینی” نامیدهاند.
این دورترین نمونهای است که تاکنون از یک خوشه “آرام” بدون هیچ نشانهای از برخوردهای اخیر یافت شده است. هسته آن به طور فعال در حال تشکیل ستارههای جدید است، که نشان میدهد سیاهچاله مرکزی آن به اندازه کافی آرام است تا اجازه دهد گاز خنک شود و ستارهها تشکیل شوند. محققان خاطرنشان میکنند که این دورترین خوشه آرام کشف شده تاکنون است.
طبق گفته ناسا، تصاویر اشعه ایکس چاندرا و هابل نوری/مادون قرمز، کهکشانهای خوشه و گاز چند میلیون درجهای که آنها را فرا گرفته است را نشان میدهند. برخلاف اکثر خوشههای دور، تابش اشعه ایکس SPT-CL J2215-3537 صاف و در مرکز اوج گرفته است، بدون جبهههای شوک – نشانههایی از عدم برخورد اخیر. هسته آن میزبان تشکیل ستاره شدید است، به این معنی که سیاهچاله فوق عظیم مرکزی به طور غیرمعمول آرام بوده و به گاز اجازه خنک شدن داده است. مایکل کالزادیلا، اخترفیزیکدان MIT و نویسنده اصلی مقاله کشف، خاطرنشان میکند: «تاکنون، ما خوشه کهکشانی آرامی به دوری SPT2215 ندیدهایم».
یافتن SPT-CL J2215-3537 در اوایل تاریخ کیهان، مدلهای تکامل خوشهها را به چالش میکشد و سرنخهای تازهای در مورد جهان جوان ارائه میدهد. ستارهشناسان میگویند این کشف «راه را برای یادگیری چگونگی و زمان شکلگیری برخی از این ساختارهای غولپیکر هموار میکند». از آنجا که خوشههای آرام به عنوان نشانههای کیهانشناسی عمل میکنند، SPT-CL J2215-3537 ممکن است به اصلاح مدلهای انبساط کیهانی کمک کند. در هر صورت، مشاهده یک خوشه منظم و ستارهساز در این فاصله نشان میدهد که ساختارهای عظیم بسیار زودتر از آنچه انتظار میرفت، در جای خود قرار گرفتهاند و به دانشمندان دریچهای نادر به سوی کیهان نوپا میدهد.
