دهههاست که اخترشناسان شکلگیری کهکشانها را بررسی کردهاند، اما تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) اکنون کهکشانی با شخصیت دوگانه را آشکار کرده است که به آن لقب «جکیل و هاید» را دادهاند.
این کهکشان که با نام ویرجیل شناخته میشود، یک روی ملایم را نشان میدهد که بیسروصدا ستارهها را تشکیل میدهد، در حالی که هسته پنهان آن یک سیاهچاله ابرپرجرم به شدت پنهان را در خود جای داده است که انرژی عظیمی را به بیرون میریزد. این سیاهچاله برای کهکشان میزبان خود بسیار عظیم به نظر میرسد و آن را در دسته نادری از سیاهچالههای «بسیار عظیم» قرار میدهد و مدلهای موجود از تکامل مشترک کهکشان و سیاهچاله را به چالش میکشد.
طبق گزارش ناسا، ابزار مادون قرمز میانی JWST (MIRI) روی هیولای ویرجیل را آشکار کرد. جورج ریک، رهبر تیم مشترک از دانشگاه آریزونا، گفت: «مشاهدات فرابنفش و نوری، روی «خوب» را نشان میدهند، اما دادههای MIRI خروجی شدید انرژی سیاهچاله را نشان میدهند.» این مطالعه نشان میدهد که بسیاری از سیاهچالههای پنهان در غبار میتوانند در کهکشانهایی که زمانی عادی تصور میشدند، پنهان شده باشند و منتظرند تا توسط مشاهدات مادون قرمز کشف شوند.
ویرژیل عضوی از دستهای از کهکشانهای جهان اولیه است که به عنوان نقاط قرمز کوچک شناخته میشوند و JWST تعداد قابل توجهی از آنها را که حدود ۶۰۰ میلیون سال پس از بیگ بنگ ظاهر میشوند، شناسایی کرده است.
این کهکشانها تا دو میلیارد سال عمدتاً ناپدید میشوند و ویرژیل ممکن است به شناسایی نوادگان آنها کمک کند. پیرلوئیجی رینالدی از موسسه علوم تلسکوپ فضایی توضیح داد که MIRI میتواند فراتر از نور فرابنفش و مرئی را رصد کند تا جهان را آنطور که قبلاً دیده نشده است، نشان دهد.
کشف ویرژیل نمونهای از تسلط تلسکوپ در آشکار کردن هیولاهای قبلاً نامرئی در کیهان و افزودن وضوح به درک ما از تکامل اولیه جهان است.
