این ماده رسوبی رگه ای که در لبه دره رودخانه ای باستانی توسط مریخ نورد استقامت و به نام آبشار Chevaya یافت شد، حاوی ترکیبات آلی و لکه های پلنگ مانند است که نشان دهنده واکنش های شیمیایی است که میکروب های شیمیایی می توانستند زمانی برای انرژی استفاده کنند.
دیوید فلانری، اختر زیست شناس از دانشگاه فناوری کوئینزلند در استرالیا، می گوید: این نقاط غافلگیرکننده بزرگی هستند. روی زمین، این نوع ویژگیها در سنگها اغلب با سابقه فسیلشده میکروبهایی که در زیر سطح زندگی میکنند مرتبط است.
انبوهی از شواهد به طور فزاینده ای نشان می دهد که شرایط موجود در مریخ زمانی برای زندگی به گونه ای که ما می شناسیم، میهمان نواز بوده است. آب بود؛ شیمی وجود داشت. شرایط برای شکل گیری بلوک های سازنده زندگی ممکن بود.
دانشمندان فکر میکنند که اگر نشانههایی از حیات پیدا کنیم، شبیه اولین حیات روی زمین خواهد بود. میکروبی و برای شرایط کم تا بدون اکسیژن بهینه شده است.
بنابراین در حال گشت زنی در منطقه ای در سیاره سرخ است که زمانی یک تالاب بود و سنگ های رسوبی را در کنار نشانه هایی مطالعه می کند که ما آنها را در اینجا روی زمین به عنوان بیولوژیک تشخیص می دهیم.
هنگامی که مریخ نورد آبشار Chevaya را پیدا کرد و سپس حفاری کرد، قویترین نشانههایی را که تا به امروز در مریخ دیدهایم پیدا کرد.
نمونه آنالیز شده توسط مریخ نورد مواد آلی و غنی از کربن را نشان داد. مواد آلی زیادی در مریخ وجود دارد، اما فرآیندهای غیر بیولوژیکی زیادی نیز وجود دارد که می تواند مواد آلی تولید کند، به این معنی که وجود چنین موادی به خودی خود تشخیصی نیست.
با این حال، در حضور سایر علائم احتمالاً بیولوژیکی، حضور مواد آلی قابل توجه تر می شود.
می دانیم که آبشار چوایا زمانی در معرض آب بوده است. این مرحله یک است. این سنگ توسط لایههایی از سولفات کلسیم که با درزهایی از هماتیت از هم جدا شدهاند – همان ماده معدنی که مریخ را بسیار گلگون میکند، بسته شده است.
و در آن درزها لکههای سفید کوچکی دیده میشود که به رنگ سیاه مانند لکههای پلنگ کنار هم قرار گرفتهاند. این حاشیه های سیاه اطراف لکه ها حاوی آهن و فسفات هستند.
هنگامی که یک واکنش شیمیایی شامل هماتیت در سنگ، لکهای از قرمز به سفید تبدیل میشود و آهن و فسفات آزاد میکند و باعث تشکیل حلقههای سیاه میشود، لکههایی مانند این شکل میگیرند. این واکنش ها می توانند مواد شیمیایی تولید کنند که میکروب ها می توانند از آن به عنوان منبع انرژی استفاده کنند.
علاوه بر این، آبشار Chevaya حاوی الیوین است، یک ماده معدنی که در سنگ های آتشفشانی تشکیل می شود. این بدان معنی است که مکانیسمهای تشکیل دیگری وجود دارد که حضور میکروبها را احضار نمیکنند که میتوانند ویژگیهای مشاهدهشده را توضیح دهند.
قرار گرفتن مکرر در معرض آب و گرمای بیش از حد در شرایط آتشفشانی نیز ممکن است باعث ایجاد رگهها، لکهها و الیوین در آبشار چوایا شده باشد.
در حال حاضر، چیز بیشتری نمی توانیم در مورد سنگ یاد بگیریم. پشتکار مجموعه سازهای خود را تمام کرده است. اما نمونهای را نیز گرفت که اکنون در یک لوله منتظر است تا یک فضاپیما روزی بیاید و آن را جمعآوری کند و به زمین بازگرداند – امیدوارم.
با این حال، ممکن است قویترین انگیزه باشد تا در نهایت باسن انسانهایمان را به مریخ برسانیم و به خودمان نگاه کنیم.
کن فارلی ژئوشیمیدان از دانشگاه Caltech می گوید: آبشار چیاوا گیج کننده ترین، پیچیده ترین و بالقوه مهم ترین سنگی است که تاکنون توسط مریخ نورد استقامت مورد بررسی قرار گرفته است.
از یک طرف، ما اولین کشف قانع کننده خود را از مواد آلی، نقاط رنگارنگ متمایز نشان می دهد که نشان دهنده واکنش های شیمیایی است که حیات میکروبی می تواند به عنوان منبع انرژی از آنها استفاده کند، و شواهد روشنی مبنی بر اینکه آب – لازم برای زندگی – زمانی از میان سنگ عبور کرده است.
از سوی دیگر، ما نتوانستهایم دقیقاً تعیین کنیم که سنگ چگونه شکل گرفته و تا چه اندازه سنگهای مجاور آبشار چیاوا را گرم کردهاند و به این ویژگیها کمک کردهاند.
