کانادارم ۲ به منظور گرفتن فضاپیماها در ایستگاه فضایی بین‌المللی طراحی نشده بود. حالا قرار است ۵۰مین فضاپیما را بگیرد

فضاپیمای Cygnus شرکت نورث روپ گرومن، پنجاهمین مأموریت کیهانی Canadarm2 به زودی در ۵ آگوست برگزار خواهد شد.

یک بازوی ربات کانادایی در ایستگاه فضایی بین‌المللی چند روز از یک نقطه عطف بزرگ فاصله دارد.

Canadarm2 متعلق به MDA Space پنجاهمین ماموریت کیهانی خود را زودتر از ۵ آگوست جشن می گیرد، زمانی که یک کشتی باری Northrop Grumman Cygnus در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) با هزاران پوند آزمایش، تدارکات و غذا برای فضانوردان Expedition 71، کانادایی پهلو می گیرد. آژانس فضایی (CSA) امروز (۲ اوت) اعلام کرد.

Cygnus زودتر از ساعت ۱۱:۲۹ صبح به وقت EDT (0329 GMT) در ۳ اوت به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب می‌شود، و می‌توانید مأموریت را در اینجا درSpace.com تماشا کنید. اگر Cygnus به موقع پرتاب شود، توسط Canadarm2 دستگیر خواهد شد و در ۵ اوت تقریباً ساعت ۳:۵۵ بامداد به وقت شرقی (۰۷۵۵ GMT) به ایستگاه فضایی بین‌المللی متصل می‌شود. پوشش از ساعت ۲:۳۰ بامداد EDT (0630 GMT) در NASA+ آغاز خواهد شد.

کانادرم۲ که توسط MDA Space تحت بودجه CSA مدیریت می‌شود، برای اولین بار در ۱۹ آوریل ۲۰۰۱ در ماموریت شاتل فضایی STS-100 به فضا پرتاب شد. کریس هادفیلد، فضانورد این ماموریت، اولین راهپیمایی فضایی CSA را برای نصب بازو انجام داد. این نقطه عطف با پخش سرود ملی کانادا در فضا جشن گرفته شد و به طور شوخی از همکار فضانورد اسکات پارازینسکی (از ناسا) به عنوان ‘یک کانادایی افتخاری’ یاد شد.

اولین شکار فضاپیمای بازو در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹ بود که HTV-1 ژاپن را گرفت (‘HTV’، یک سری فضاپیمای باری که اکنون بازنشسته شده است، مخفف H-II Transfer Vehicle است). در ۱۵ سال پس از آن، سفینه های فضایی با Canadarm2 از Cargo Dragon اسپیس ایکس تا Cygnus Northrop Grumman متغیر بودند.

کانادارم ۲ بخشی از یک سری بازوهای رباتیک کانادایی است که بر اساس نسل‌های فناوری لوله‌های تلسکوپی طراحی شده‌است. این فناوری در نمونه‌های فضایی، از آنتن‌های قابل گسترش گرفته تا پایه‌های ماه در برنامه آپولو، مشاهده می‌شود. این اطلاعات بر اساس کتاب “Canadarm and Collaboration” نوشته الیزابت هاول، انتشارات ECW، سال ۲۰۲۰، جمع‌آوری شده است.

canada1 — کریس هادفیلد، فضانورد آژانس فضایی کانادا (CSA) در هنگام نصب Canadarm2 در آوریل ۲۰۰۱، در ایستگاه فضایی بین المللی. (اعتبار تصویر: ناسا)

Canadarm اولین بار در ۱۲ نوامبر ۱۹۸۱ در طول ماموریت شاتل STS-2 با Spar Aerospace و شورای تحقیقات ملی کانادا (شورای دولتی که قبل از تشکیل CSA در سال ۱۹۸۹ فضانوردان را مدیریت می کرد) در فضا پرواز کرد. به گفته ناسا، Canadarm برای راهپیمایی فضایی، چندین مأموریت تلسکوپ فضایی هابل و برخی مانورهای بداهه مانند کوبیدن یک بند یخ از خط تخلیه شاتل منجمد استفاده شد.

موفقیت Canadarm در فضا به NRC و سپس CSA اجازه داد تا هزینه صندلی های فضانوردان در شاتل را بپردازند زیرا بازوی ربات سود خالصی را برای فعالیت های ناسا در مدار فراهم می کرد. (اولین فضانورد کانادایی، سپس با NRC، مارک گارنو سوار بر STS-41G در اکتبر ۱۹۸۳ بود.) این ترتیب فضانوردان تا به امروز ادامه داشته است، و با ماموریت های برنامه آرتمیس آینده به ماه ادامه خواهد داشت.

canada2 — فضانورد ناسا اسکات پارازینسکی در جریان تعمیر آرایه خورشیدی ایستگاه فضایی بین‌المللی در سال ۲۰۰۷. پیاده‌روی فضایی هم به Canadarm2 و هم به یک توسعه‌دهنده اقتباس شده از خود Canadarm نیاز داشت. اکستندر در تصویر قابل مشاهده است. (اعتبار تصویر: ناسا)

به گزارش نشنال پست، MDA Space (در آن زمان MDA) بخش روباتیک فضایی Spar Aerospace را در سال ۱۹۹۹ به ارمغان آورد. Canadarm2 متعلق به MDA Space از سال ۲۰۰۱ با بازی در یک راهپیمایی فضایی دشوار و تقریباً اضطراری توسط پارازینسکی در سال ۲۰۰۷ که باعث شد او یک صفحه خورشیدی پاره شده را با ابزارهای مناسب ترمیم کند، عملیاتی شده است.

Canadarm2 به طور کلی به ساخت ISS در کنار Canadarm کمک کرد و همچنان در راهپیمایی های فضایی تعمیر و نگهداری ISS حضور دارد. یک کمک رباتیک با بودجه CSA توسط MDA Space، Dextre، در سال ۲۰۰۸ برای کارهای ظریف تر تعمیر و نگهداری ISS راه اندازی شد.

در سال‌های اخیر، تیم Canadarm2 به قدری به ناسا اعتماد کرده است که اکنون بسیاری از وظایف مجاز به انجام در تأسیسات کنترل زمینی در مقر CSA در نزدیکی مونترال، کبک است. و CSA در سال ۲۰۱۹ با ارائه یک بازوی رباتیک جدید به نام Canadarm3 به آرتمیس دعوت شد. MDA Space یک سری قرارداد Canadarm3 دریافت کرد و در حال نهایی کردن طراحی خود برای پرتاب مورد انتظار در سال ۲۰۲۹ برای پشتیبانی از ایستگاه فضایی Gateway ناسا در ماه است.

پودوالسکی در سال ۲۰۲۳ به Space.com گفت که ناسا در تأکید بر اینکه CSA به خاطر غذای جانبی قابل‌اعتماد خود در زمینه رباتیک شناخته‌شده است، سرسخت بوده است. رباتیک یک هزینه استراتژیک از سوی یک آژانس فضایی است که سالانه ۳۰۰ میلیون دلار (۴۱۳ میلیون دلار کانادا) هزینه دارد. این بودجه در مقایسه با ۲۵.۴ میلیارد دلار بودجه ناسا در سال ۲۰۲۵ نسبتاً کم است. به جز فضا، رباتیک همچنین می‌تواند برای نیازهای پزشکی و معدنی در مناطق دورافتاده کانادا مورد استفاده قرار گیرد و این دلیلی دیگر برای سرمایه‌گذاری در این فناوری است.

canada3 — جرمی هانسن فضانورد آژانس فضایی کانادا با لباس فضایی خود برای ماموریت ماه آرتمیس ۲. (اعتبار تصویر: ناسا)

Canadarm3 از صندلی دور ماه جرمی هانسن فضانورد CSA در ماموریت Artemis 2 حمایت مالی کرد و او را به اولین کانادایی تبدیل کرد که مدار پایین زمین را ترک کرد. ماموریت او در سال ۲۰۲۵ با سه فضانورد ناسا، اولین ماموریت از سری ماموریت های پیش بینی شده CSA Artemis به دروازه و شاید به سطح ماه خواهد بود.

کن پودوالسکی، مدیر اجرایی CSA برنامه Gateway، در بیشتر دوران کاری خود فرماندهی رباتیک فضایی کانادا را بر عهده داشته است. او در مذاکرات برای کرسی هنسن شرکت داشت، مذاکراتی که چهار سال به طول انجامید زیرا باید اولویت‌های سیاست ناسا و سی‌اس‌ای در این مورد هماهنگ می‌شدند و بودجه نیز به دست می‌آمد.

پودوالکسی کمی قبل از اعلام جایگاه هنسن در ۳ آوریل۲۰۲۳ ، به Space.com گفت: ‘همه از کانادا انتظار دارند سالاد سیب زمینی را بیاورد.’ هیچ مشکلی وجود ندارد و شما را از آوردن چیز دیگری باز نمی دارد.

مطمئناً، CSA ابزارهای دیگری برای تأمین مالی فراتر از بودجه سالانه خود دارد: برای مثال، با سایر سازمان‌های دولتی کانادا و صنعت همکاری می‌کند تا دلارهای خود را بیشتر کند. همچنین در سال‌های اخیر چندین میلیارد دلار از بودجه یک‌باره دولتی برای Artemis دریافت کرده است.

سایر قراردادهای CSA شامل تأمین مالی یک مینی مریخ نورد برای محموله فضانوردان Artemis و همچنین یک سری فناوری های مرتبط با ماه است که به ویژه بر روی علم ماه، سلامت فضانوردان و غذای مناسب در اعماق فضا متمرکز هستند.