تا پایان این دهه، امیدوارم این اتفاق بیفتد.
مک فال، فضانورد رزرو آژانس فضایی اروپا (ESA) بر اساس تجربیاتش به عنوان متخصص تروما و ارتوپدی، جراح و دانشمند ورزش برای این برنامه در سال ۲۰۲۲ انتخاب شد. مک فال همچنین ناتوانی را تجربه کرده است، زیرا از زمان قطع پای راستش در سن ۱۹ سالگی و به دنبال تصادف با موتور سیکلت، به طور منظم از پروتز استفاده کرده است. (او حتی در پارالمپیک ۲۰۰۸ در دوی ۱۰۰ متر کلاس T42 مدال برنز گرفت.)
یک مطالعه اخیر با نام ‘پرواز!’ – که مک فال در آن نقش کلیدی داشت – دریافت که اگر فضانوردی از پروتز در هواپیما استفاده کند، هیچ مشکل اساسی برای مأموریت های ایستگاه فضایی بین المللی وجود نخواهد داشت. مک فال در مصاحبه ای اختصاصی در ۱۸ مرداد به Space.com گفت، اما هدف این است که همه اینها به پرواز ‘فردی با ناتوانی جسمی’ به ایستگاه فضایی بین المللی ختم شود. امیدوارم این اتفاق در دهه آینده بیفتد.
ESA و ناسا روی فاز ۱ ‘Fly!’ مطالعه در سال ۲۰۲۲، قبل از انتخاب مک فال، برای بحث در مورد طیف وسیعی از ناتوانی های جسمی که ممکن است در ISS وجود داشته باشد. آنها به مطالعات موردی در ادبیات ارتش نگاه کردند، به عنوان مثال، جزئیات چگونگی بازگشت اعضای دارای صدمات جسمی به خدمت فعال.
مک فال گفت که آژانسها تصمیم گرفتند یک مطالعه امکانسنجی در مورد ناتوانیهای اندام تحتانی انجام دهند و تعیین کردند که این اولین قدم آسانتر از پرداختن به بینایی، شنوایی یا اندامهای فوقانی است. این امر منجر به فراخوانی برای پارا فضانوردان شد که منجر به انتخاب مک فال شد. سپس، مک فال و سایر اعضای تیم، مطالعه امکانسنجی را که ماه گذشته به طور عمومی مورد بحث قرار گرفت، پیش رفتند. (مک فال افزود: این مطالعه هنوز برای انتشار در دسترس نیست، اما باید تا بهار ۲۰۲۵ انجام شود.)
مک فال نه یک فضانورد تمام وقت است و نه تمام آموزش های لازم را گذرانده است. اما او کارهای آشنایی انجام داده است و در صورتی که ESA نیاز کوتاه مدت به کمک اضافی در فضا داشته باشد در حالت آماده باش است. (یک فضانورد ذخیره از گروه مک فال، مارکوس واند از سوئد، قبلاً به ایستگاه رفته است. او در اوایل سال جاری در ماموریت خصوصی Axiom SpaceAx-3 به ایستگاه فضایی بینالمللی پرواز کرد.)
سوابق پزشکی مک فال همچنین شامل مدرک کارشناسی ارشد در بیومکانیک و تجزیه و تحلیل راه رفتن است که در گرد هم آوردن متخصصان مهندسی، پزشکی و سایر زمینه های شرکت کننده در مطالعه مفید بود. (او گفت که پروتزها برای پروازهای فضایی آینده احتمالاً یک گزینه تجاری در دسترس برای سادگی خواهند بود.)
مک فال گفت: من فکر میکنم این یک گفتگوکننده است و مردم سؤالاتی میپرسند که در دنیای خود آن را درک میکنند. ‘آنها دیدگاه خود را دارند: ‘این چیزی است که در دنیای من اتفاق می افتد. و من نمی دانم دنیای شما چگونه است، جان، اما … نمی دانم که آیا در دنیای من، وضعیت شما می تواند مشکل ساز باشد. این. و من می گویم، ‘باشه، خوب، اجازه دهید دنیای شما را کمی بیشتر درک کنم.’ و ما این گفتگو را داریم و واقعاً به نوعی آن را جدا می کنیم.’
مک فال گفت: برخی از سوالاتی که این تیم در نظر گرفت شامل این بود که چگونه حجم اندام باقیمانده او ممکن است در پرواز فضایی تغییر کند. خوشبختانه، تغییر سیال هیچ تفاوت آشکاری در شبیهسازی نشان نداد. او گفت که پروتز برای پرواز فضایی با این حال در صورتی که افزایش غیرمنتظرهای در حجم در مدار وجود داشته باشد، «قابلیت تنظیم حجم» خواهد داشت.
مک فال همچنین آزمایش کرد که آیا میتواند بدون پروتز در میکروگرانش CPR انجام دهد، زیرا این یکی از الزامات اساسی برای عملیات ISS است. او گفت که آزمایشات در یک پرواز سهموی به خوبی انجام شد.
مک فال خاطرنشان کرد: تحقیقات آتی می تواند تایید مجموعه خاصی از سخت افزارهای مصنوعی برای پروازهای فضایی را در نظر بگیرد. اما او گفت که کاری که تیم تاکنون انجام داده است بسیار مهم است: ‘این فقط اتفاقی نبوده است… واقعاً سیستماتیک، منطقی و بسیار کامل بوده است – و من به همه اطرافیانم که این کار را انجام داده اند بسیار بسیار افتخار می کنم. ‘
من فقط یک کارشناس در زمینه خودم هستم، مکفال ادامه داد. بله، من همون کسی هستم که دربارهاش صحبت میکنیم [برای پرواز فضایی]، اما اینجا یک تیم وجود داره که واقعاً زحمت کشیدن تا این پروژه رو به ثمر برسونن. یک گروه اصلی از افراد توی این تیم کوچک داریم. فقط پنجتا از ما توی این تیم هستیم که واقعاً این دید رو داریم که چه چیزی رو میخوایم ثابت کنیم، به ESA نشون بدیم: این یه مطالعه انقلابی و اولین بار در دنیاست که واقعاً مرزهای اکتشاف فضایی انسانی رو به چالش میکشه.
