قبل از اینکه واقعاً به آنجا برسید، برای تمرین زندگی و کار روی ماه کجا می روید؟ این سوالی است که آژانس فضایی اروپا و مرکز هوافضای آلمان می خواستند به آن پاسخ دهند. بنابراین، آنها با هم کار کردند تا ماکتی از سطح ماه در نزدیکی کلن آلمان بسازند.
نام این مرکز LUNA است که مخفف ‘Lunar Analog’ میباشد. این مرکز، علاوه بر موارد دیگر، یک سالن به وسعت 700 متر مربع را به نمایش میگذارد که در آن فضانوردان از آژانسهای ESA، ناسا و دیگر سازمانها میتوانند حرکات خود را در شرایطی مشابه سطح ماه تمرین کنند. یورگن شلوتز، مهندس تأسیسات LUNA و رهبر استراتژی ماه در آژانس فضایی اروپا، در اولین نشست مطبوعاتی تأسیسات گفت: “ما حدود 900 تن ماده شبیهساز سنگی در این تأسیسات داریم تا بتوانیم محیط گرد و غبار و تحرک روی سطح ماه را شبیهسازی کنیم.”
از آتشفشان زمین تا سطح ماه
سنگ سنگی قمری (ماده غبارآلود که سطح ماه را می پوشاند) محصول میلیون ها سال بمباران سطح ماه توسط شهاب سنگ ها و بادهای خورشیدی است. بر سطح بازالتی ماه می تابد. نتیجه آن بمباران یک غبار بسیار غلیظ و ریز است. فضانوردان اگر می خواهند روی ماه زندگی و کار کنند باید کار با آن را بیاموزند. بنابراین، آژانس به یک شبیه ساز نیاز داشت.
از آنجایی که زمین و ماه تاریخ زمین شناسی مشابهی دارند، منطقی است که به دنبال موادی برای شبیه سازی غبار ماه در سیاره خود بگردیم. برای LUNA، شرکای آژانس چیزی به نام EAC-1 ایجاد کردند. این بر اساس پودر آتشفشانی است که حدود 45 میلیون سال پیش در منطقه ایفل در آلمان پخش شده است. ESA چند سالی است که با این ماده کار می کند و ‘آجرهای ماه’ را ایجاد می کند که مستعمرات ماه می توانند از آنها برای ساخت جاده ها، سکوهای پرتاب و زیستگاه استفاده کنند. نه تنها این، بلکه خاک ماه (مانند EAC-1) حاوی درصد بالایی از اکسیژن است. اگر فضانوردان بتوانند ‘شکستن’ آن خاک را در LUNA تمرین کنند، تجربه انجام همین کار را برای آنها فراهم می کند تا از منابع اکسیژن در محل استفاده کنند که می توانند برای زنده ماندن استفاده کنند.
اطلاعات بیشتر در مورد LUNA
سالن اصلی LUNA فقط یک گودال خاک نیست. همچنین دارای شبیه ساز تخصصی روشنایی است. این به فضانوردان اجازه می دهد تا کار خود را در چرخه های روز و شب قمری بازسازی و تمرین کنند. طول ‘روز’ ماه 14 روز زمینی و یک شب قمری به همان اندازه است. فضانوردان و مستعمرات آینده باید شرایط زندگی و کار خود را با این چرخه ها تطبیق دهند.
در نهایت، LUNA همچنین از سیستمهای بارگیری گرانشی استفاده خواهد کرد. این سیستمها شبیهسازیهایی از محیطهای گرانشی کاهشیافته هستند. از آنجایی که گرانش ماه یک ششم گرانش زمین است، برای فضانوردان بسیار مهم است که در محیطهای با جاذبه کمتر تمرین کنند. برنامهها شامل یک سیستم مشابه با سیستم گرانشی واکنش فعال گرانشی تخلیه (ARGOS) است که ناسا از آن استفاده میکند. این دستگاه، یک کارآموز فضانورد را در یک مربی ویژه معلق میکند و با استفاده از حسگرها و دیگر بازخوردها، محیطی شبیهسازی شده با گرانش کم را فراهم میسازد.
علاوه بر آموزش فضانوردان برای گرانش کم و کار با خاک، LUNA به عنوان یک بستر آزمایشی برای عملیات سیستم های رباتیک مانند مریخ نوردها و سایر ابزارها عمل خواهد کرد. این آزمایشها و فعالیتهای علمی پیشرفته را امکانپذیر میکند و به فضانوردان نحوه ساخت، دستکاری و کارکرد سیستمهای انرژی را آموزش میدهد. به عنوان مثال، محققان در این مرکز سنگ سنگی را برای درک اثرات غبار ماه بر تجهیزاتی که آژانسهای فضایی قصد دارند به ماه بیاورند، آزمایش خواهند کرد.
آمادهسازی برای آرتمیس و فراتر از آن: گامهای آینده در کاوش فضایی
همه این فعالیتها باید به فضانوردان و برنامهریزان ماموریت آینده کمک کند تا راهحلهایی برای چالشهایی که آرتمیس و سایر کاوشگران روی ماه با آنها روبرو خواهند شد، توسعه دهند. LUNA همچنین شامل یک منطقه آموزشی زیستگاه منحصر به فرد به نام FLEXHab خواهد بود. این به عنوان یک زیستگاه شبیه سازی شده برنامه ریزی شده است که به تاسیسات اصلی متصل می شود.
در نهایت، ESA و DLR قصد دارند یک مرکز تولید مواد غذایی به نام EDEN-ISS را تغییر کاربری دهند. این در واقع یک گلخانه است که میزبان یک آزمایش کشت مواد غذایی به مدت پنج سال بود. این بخشی از آزمایشگاه LUNA خواهد شد و هدف آن کمک به فضانوردان در کشف نحوه رشد و تهیه غذا در طول اقامت خود در ماه است.
ساختن کپی های دقیق از محیط ماه یک گام آموزشی بزرگ به سوی سکونت دائمی در ماه است. پروژه Artemis یکی از ماموریتهای بهرهبرداری از LUNA خواهد بود. جدول زمانی ماموریت آن از بین رفته است، اما فضانوردان همچنان به احتمال زیاد در دهه آینده به سمت ماه خواهند رفت. سایتهای آزمایشی مانند LUNA نقش مهمی در آموزش و فعالیتهای استعماری نهایی آنها خواهند داشت.