شبیهسازی مهبانگ نشان داد جهان اولیه حالتی سوپمانند داشته است
بلافاصله پس از آنکه مهبانگ رخ داد و کیهان با انفجاری مهیب زاده شد، جهان حالتی کاملاً متفاوت با امروز داشت.
چگونه ابزارهای نوری پیشرفته میتوانند تصویر یک زمین دیگر را ثبت کنند
مقالههای بیشتری درباره «رصدخانه جهانهای قابلسکونت» یا HWO منتشر میشود.
میدان های نیروی انعطاف پذیر می توانند بازگشت ما به ماه را محافظت کنند
گردوغبار ماه یکی از بزرگترین چالشهای ایجاد حضور بلندمدت انسانی بر روی ماه است.
3I/ATLAS جان گرفت؛ دنبالهداری از دل میانستارهها که آب و ترکیبات آلی میپاشد
در هشت ماه گذشته خبرهای زیادی درباره 3I/ATLAS منتشر شده است.
چین رکورد انتقال داده از فضا به زمین را با لینک لیزری ۱۲۰ گیگابیت بر ثانیه شکست
با بازپیکربندی نرمافزار ماهواره در مدار، پژوهشگران در فلات پامیر توانستند ظرفیت ارتباطات لیزری موجود را دو برابر کنند و رکورد سرعت داخلی جدیدی را ثبت نمایند.
در آستانهی قلب راه شیری: تپاختری که میتواند نسبیت عام را به چالش بکشد
مرکز کهکشانی راه شیری باید میزبان تعداد زیادی تپاختر باشد، اما به دلایلی هنوز نتوانستهایم آنها را پیدا کنیم.
آیا انرژی تاریک واقعا در حال تکامل است؟
انرژی تاریک یکی از ویژگیهای کیهانشناختی است که هنوز در حال یادگیری و درک آن هستیم.
دانشمندان کشفی تحول آفرین در سیارک بنو انجام می دهند
در سال 1402، مأموریت اسیریس-رکس (OSIRIS-REx) ناسا نمونههایی از سیارک بنو (Bennu) که قدمتش به ۴.۶ میلیارد سال پیش برمیگردد، به زمین آورد.
هنوز نشانهای از موجهای گرانشی صادر شده از دوتاییهای ابرجرم سیاهچاله یافت نشده است
جهان جای بسیار بزرگی است و ردیابی بخشهای جالبتر آن کار آسانی نیست.
چگونه موجهای گرانشی کامل، صحت نظریه اینشتین را تأیید میکنند؟
ده سال پیش، بشریت موفق شد اولین موج گرانشی خود را رصد کند.
«آماتراسو»؛ ذرهای که نظریهها را به چالش کشید و هنوز منشأش ناشناخته است
پرتوهای کیهانی، یا آنگونه که گاهی «ذرات اخترفیزیکی» نامیده میشوند، یکی از ابزارهای مهم اخترشناسان برای کاوش در جهان هستند.
شگفتی کیهان: خوشهای که بیش از حد سریع بزرگ شد
قرار بود جهان برای ساختن بزرگترین ساختارهای موجود، زمان زیادی صرف کند.
مأموریت بالن سطح علم سیارات فراخورشیدی را بالا می برد
در سالهای اخیر، بررسی جو سیارات فراخورشیدی به یکی از مهمترین محورهای پژوهش در اخترشناسی تبدیل شده است.
نگاهی به آشفتگی پرانرژی اطراف سیاه چاله های ابرپرجرم می اندازیم
بیشتر شواهد نشان میدهد که سیاهچالههای فوقپرجرم (SMBH) در مرکز کهکشانهای بزرگ، مانند کهکشان ما، قرار دارند.
پژوهشگران بینالمللی پرده از منبع انرژی شفقهای قطبی برداشتند
شفقهای قطبی شمالی و جنوبی ــ که بهترتیب با نامهای «شفق قطبی شمالی» (Aurora Borealis) و «شفق قطبی جنوبی» (Aurora Australis) شناخته میشوند ــ از دیرباز هر بینندهای را مسحور و الهامبخش کردهاند.