تحقیقات جدید به قطعاتی از یک دنبالهدار اشاره دارد که تقریباً ۱۳۰۰۰ سال پیش بر فراز آمریکای شمالی منفجر شده و باعث طوفانهای آتش و سرمایش سریعی شده است که میتواند در انقراض ماموتها نقش داشته باشد.
دانشمندان گزارش میدهند که دانههای کوارتز «تکانخورده» را در مکانهای کلاسیک کلوویس که قدمت آنها به مرز یانگر درایاس میرسد، یافتهاند که شواهدی از گرما و فشار شدید است. این نشان میدهد که یک انفجار هوایی کیهانی باعث آتشسوزیهای گسترده و «زمستان برخوردی» شده و اکوسیستمها و حیات عصر یخبندان را تحت تأثیر قرار داده است.
طبق این مطالعه، دانشمندان در سه مکان شناختهشده کلوویس، دانههای کوارتز «تکانخورده» میکروسکوپی را در لایههایی مربوط به ۱۲۸۰۰ سال پیش کشف کردند. تصویربرداری پیشرفته نشان میدهد که این دانههای شن حاوی شکستگیهای متعدد و حتی سیلیس مذاب هستند – نشانههایی از گرما و فشار شدید.
چنین ویژگیهایی معمولاً فقط در طول انفجارهای عظیم شکل میگیرند. مدلهای کامپیوتری نشان میدهند که یک انفجار هوایی در ارتفاع کم از یک قطعه دنبالهدار میتواند الگوهای شوک مشاهده شده را در یک منطقه وسیع بدون ایجاد دهانه ایجاد کند.
تقریباً ۱۲۸۰۰ سال پیش، جهان ناگهان وارد عصر یخبندان کوچک ۱۰۰۰ ساله یانگر درایاس شد. یک نظریه میگوید که انفجار یک دنبالهدار باعث این سرما شده است. این انفجار ممکن است منجر به آتشسوزی جنگلها و حمل دوده در هوا شده باشد که نتیجه آن شکل شدیدی از «زمستان برخوردی» بوده است. این یخبندان عمیق، همراه با از دست دادن زیستگاهها، برای اکوسیستمهای عصر یخبندان فاجعهبار بوده است.
این ممکن است یکی از دلایلی باشد که ماموتها و ماستودونها، در میان سایر جانوران بزرگ، در مرز عصر یخبندان یانگر درایاس ناپدید شدند. با این حال، فرضیه دنبالهدار همچنان بحثبرانگیز است. بسیاری از دانشمندان توضیحات جایگزین، مانند موجهای عظیم آب ناشی از ذوب یخ که جریانهای اقیانوسی را مختل کرده و آب و هوای جهانی را تغییر داده است، ترجیح میدهند.
