تاکنون تنها سه سیارک سرگردان بین ستارهای توسط ستارهشناسان کشف شدهاند: اوموآموا (۲۰۱۷)، دنبالهدار ۲I/بوریسوف (۲۰۱۹) و سیارک جدیدتر ۳I/اطلس (۲۰۲۵). به منظور ارزیابی خطرات و اثرات آنها بر روی زمین، یک مطالعه اخیر مسیر آنها را مدلسازی میکند. با وجود نادر بودن شدید چنین رویدادهایی، ناسا اظهار میدارد که ۳I/اطلس تهدیدی برای زمین نیست – محققان روندهای جالبی را کشف میکنند. طبق این بررسی، اشیاء بین ستارهای در درجه اول از صفحه کهکشانی و جهت حرکت خورشید میآیند.
طبق مطالعه جدید، تیم دانشگاه ایالتی میشیگان حدود ۱۰^۱۰ شیء فرضی بین ستارهای (ISO) را شبیهسازی کرد که تقریباً ۱۰^۴ از آنها از مدار زمین عبور میکنند. آنها دریافتند که احتمال برخورد از دو جهت، رأس خورشید و صفحه کهکشانی – دو برابر بیشتر است. اشیاء کندتر، که به راحتی توسط گرانش خورشید جذب میشوند، بر این گروه تسلط دارند.
این مدلها نشان میدهند که برخوردهای احتمالی، عرضهای جغرافیایی پایین نزدیک خط استوا و کمی بیشتر در نیمکره شمالی را ترجیح میدهند. محققان صراحتاً هیچ نرخ برخورد واقعی را پیشبینی نمیکنند؛ کار آنها فقط الگوهای خطر نسبی را برای بررسیهای آینده ترسیم میکند.
اجرام بینستارهای، اجرام کیهانی هستند که در منظومه شمسی ما در حال حرکت هستند. تاکنون، «اوموآموا» و «بوریسوف» به عنوان بازدیدکنندگان کمنوری شبیه دنبالهدار از جمله آنها بودهاند. بسیاری دیگر در طول تاریخ ۴.۶ میلیارد ساله زمین، نادیده ماندهاند. برای درک بهتر، یک تحلیل تخمین میزند که تنها ۱ تا ۱۰ جرم به اندازه ISO (با عرض حدود ۱۰۰ متر) در طول میلیاردها سال به زمین برخورد کردهاند.
برخی حتی ممکن است دهانههای باستانی مانند ساختار وردفورت آفریقای جنوبی را ایجاد کرده باشند. آژانسهای فضایی تأکید میکنند که این اجرام مانند دنبالهدارهای معمولی رفتار میکنند، نه فضاپیماهای بیگانه. احتمال برخورد یک ISO به زمین بسیار کم است، ستارهشناسان محاسبه میکنند که چنین رویدادی در طول عمر هر انسانی بسیار بعید است.
