امواج فضا-زمان ناشی از رویدادهای کیهانی فاجعهبار، به عنوان امواج گرانشی شناخته میشوند. اگرچه این امواج برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ کشف شدند، اما انیشتین مدتها پیش آنها را پیشبینی کرده بود. فیزیکدان رالف شوتسهولد (HZDR) اکنون پیشنهاد میدهد که به جای مشاهده صرف این امواج، از نور لیزر برای تغییر شکل آنها استفاده شود. طرح او با تبادل بستههای انرژی کوچک (گراویتونها) با امواج عبوری با استفاده از پرتوهای لیزر قدرتمند در یک تداخلسنج در مقیاس کیلومتر، فرکانس نور را تغییر میدهد.
طبق این مطالعه، پیشنهاد شوتسهولد امتدادی از تداخلسنج LIGO است. پالسهای قوی لیزر یک میلیون بار در بازوهای کیلومتری به جلو و عقب منعکس میشوند. در نتیجه، ممکن است مقدار کمی انرژی توسط هر پرتو لیزر از دست برود یا به دست آید – مقداری که توسط یک گراویتون حمل میشود و آن را ضعیفتر یا قویتر میکند. در نتیجه، هنگامی که این پرتوها دوباره به هم متصل میشوند، مشاهده میشود که پرتویی که انرژی از دست داده است، فرکانس کمی پایینتری خواهد داشت.
مشاهده چنین پدیدهای، همانطور که شوتسهولد نشان داده است، همانند مشاهده انتشار و جذب گراویتونها خواهد بود. با اعمال فوتونهای درهمتنیده، احتمال تشخیص حالت کوانتومی میدان گرانشی افزایش مییابد، همانطور که شوتسهولد نشان داده است.
وقوع پدیده تداخل، نشانهای از معتبر بودن نظریه کوانتیزاسیون میدان گرانشی خواهد بود؛ در غیر این صورت، نظریه دارای نقص خواهد بود. مشاهده تداخل از طریق فوتونهای درهمتنیده میتواند اثرات شبهگراویتون را آشکار کند و امکان تشخیص حالت کوانتومی گرانش و تأیید کوانتیزاسیون میدان گرانشی را فراهم کند. عدم وجود تداخل، نظریه را در اصل به چالش میکشد.
