اما طبق یک ایده که در رسانههای اجتماعی در حال پخش است، شاید اینطور نباشد:
بر اساس علم نجوم، وقتی به ستارهای آرزو میکنی، یک میلیون سال دیر کردهای. آن ستاره مرده است، درست مثل آرزوهایت.
آیا این حقیقت دارد؟ آیا جیمینی کریکت به ما دروغ گفته است؟
به عنوان یک ستارهشناس، خوشحالم که بگویم ستارگانی که ما میتوانیم در آسمان شب ببینیم، خیلی نزدیکتر از آن چیزی هستند که فکر میکنید و عمرشان خیلی بیشتر از آنچه که تصور میشود، است. احتمالاً شما تصادفاً آرزو نکردهاید که به ستارهای که قبلاً مرده است، آرزو کنید.
ستارگان نزدیکتر از آن چیزی هستند که فکر میکنید
وقتی کسی به شما واقعیت ناراحتکنندهای میگوید که ستارگانی که آرزو میکنیم قبلاً مردهاند، معمولاً شروع میکنند به گفتن اینکه “ستارگان میلیونها سال نوری دورتر هستند.” این به این معناست که نور از ستاره میلیونها سال در حال سفر بوده تا به چشمان شما برسد، پس اکنون آن ستاره میلیونها سال پیرتر شده است و – به احتمال زیاد – مرده است.
اما ستارگانی که شما بر آنها آرزو میکنید احتمالاً آنقدرها هم دور نیستند. تمام ستارگانی که ما میتوانیم با چشمهای خود ببینیم، در کهکشان ما، کهکشان راه شیری، قرار دارند. کهکشان راه شیری تقریباً ۱۰۰,۰۰۰ سال نوری عرض دارد و سیستم خورشیدی ما حدود ۲۶,۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد.
پس اگر میتوانستیم ستارگان در لبه دور کهکشان را ببینیم، آنها هنوز تنها حدود ۷۴,۰۰۰ سال نوری فاصله داشتند. این هیچوقت به اندازه یک میلیون سال نوری نمیشود، چه برسد به “میلیونها سال نوری.”
ستارگان قابل مشاهده حتی نزدیکتر هستند
در عمل، ستارگانی که ما میتوانیم ببینیم حتی آنقدرها هم دور نیستند. در یک شب تاریک، بدون ماه و با دید خوب، کمنورترین ستارهای که میتوانیم با چشم ببینیم، روشنایی حدود ۶.۵ مقیاس دارد.
ستارگان درخشانتر مقیاسهای روشنایی کمتری دارند و ستارگان کمنورتر مقیاسهای بالاتری. درخشندهترین ستاره در صور فلکی صلیب جنوبی دارای مقیاس ۰.۸ است، در حالی که کمنورترین ستاره در همین صورت فلکی مقیاس ۳.۶ دارد.
حد روشنایی قابل مشاهده با مقیاس ۶.۵ بدین معناست که ما تنها میتوانیم ستارگانی را تا حدود ۱۰,۰۰۰ سال نوری از زمین ببینیم. بنابراین اگر شما به یکی از ستارگان دورتر آرزو کردهاید، نور آن ۱۰,۰۰۰ سال زمان برده است تا به چشمان شما برسد. و اگر فرض کنیم آرزوها با سرعت نور حرکت میکنند، ۱۰,۰۰۰ سال دیگر طول میکشد تا آرزوی شما به ستاره برسد. بنابراین حتی دورترین ستاره قابل مشاهده تنها ۲۰,۰۰۰ سال پیرتر از زمانی است که آرزوی شما به آن میرسد.
پس سوال این است که آیا ستارگان بیشتر از ۲۰,۰۰۰ سال عمر میکنند؟
ستارگان بیشتر از آنچه که فکر میکنید عمر میکنند
فهرست ستارگان درخشان ییل شامل ۹,۰۹۶ ستاره است که درخشندگی بالاتری از مقیاس ۷ دارند و تقریباً در مرز آنچه که چشمهای ما میتوانند ببینند قرار دارند. و ۴۰٪ از این ستارگان ستارگان غولپیکر هستند که در سه نوع مختلف وجود دارند: غولهای معمولی، غولهای درخشان و ابرغولها.
هرچه ستاره بیشتر جرم داشته باشد، عمر کمتری دارد. بنابراین این ستارگان غولپیکر مدت زمان کوتاهتری در آسمان خواهند بود، ولی در نجوم “مدت زمان خوب” هنوز حداقل چند صد هزار سال است، که بسیار بیشتر از زمانی است که آرزوی شما برای رسیدن به ستارهای کمتر از ۱۰,۰۰۰ سال نوری نیاز دارد.
بقیه ستارگان قابل مشاهده ستارگان اصلی (یا در میانه عمر) و ستارگان نیمهغول هستند. اینها مدت زمان طولانیتری میمانند، تا چند میلیارد سال. بنابراین وقتی صحبت از آرزوها میشود، سن فقط یک (عدد خیلی بزرگ) است.
وقتی به ستارهای آرزو میکنی، یکی از اینها را انتخاب کن
اگر هنوز کمی نگران آرزو کردن به ستارهای مرده هستید، چند گزینه مطمئن وجود دارد.
آلفا قنطورس نزدیکترین ستاره به زمین است و چهارمین ستاره درخشان آسمان است. بهتر از آن، این واقعاً سه ستاره است و تنها حدود ۴ سال نوری فاصله دارند. آنها قطعاً بیشتر از هشت سال مورد نیاز برای رسیدن نورشان به شما و آرزوی شما به آنها، عمر خواهند کرد.
درخشندهترین ستاره در آسمان، سیریوس، یک ستاره اصلی است که تنها ۸.۶ سال نوری فاصله دارد. اپسیلون اریدانی تقریباً ۱۰ سال نوری فاصله دارد. این ستاره مشابه خورشید ما است و کمی کمتر از یک میلیارد سال سن دارد. چون سیریوس و اپسیلون اریدانی در میانه عمر خود هستند، هنوز میلیونها سال – شاید حتی میلیاردها سال – زمان دارند تا درخشش کنند.
ایمنترین ستاره برای ارسال آرزوها؟ خورشید! خورشید فقط ۸ دقیقه نوری فاصله دارد و همچنان یک ستاره اصلی خواهد بود برای حدود پنج میلیارد سال دیگر.
پس وقتی به ستارهای آرزو میکنی، آن ستاره کمتر از ۱۰,۰۰۰ سال نوری دور است و احتمالاً حداقل صدها هزار سال دیگر عمر خواهد کرد… و شاید میلیونها یا حتی میلیاردها سال (دقیقاً مثل آرزوهای شما).
