دانشمندان یک ابرنواختر، مرگ انفجاری یک ستاره، را تنها از ۷۳۰ میلیون سال پس از بیگ بنگ، در اعماق دوران یونیزاسیون مجدد، شناسایی کردهاند.
این انفجار ستارهای که با نام SN در GRB 250314A فهرستبندی شده است، در ابتدا توسط یک انفجار پرتو گاما (GRB) پرانرژی در مارس ۲۰۲۵ نشان داده شد و متعاقباً توسط مشاهدات بعدی با تلسکوپ فضایی جیمز وب تأیید شد. این کشف، نمایی نادر از اولین ستارگانی که در جهان اولیه مردند را ارائه میدهد.
طبق این مقاله، ستارهشناسان از JWST و سایر تلسکوپها برای شناسایی انفجار (SN در GRB 250314A) استفاده کردند. این انفجار ابتدا توسط یک انفجار پرتو گامای قدرتمند در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ که توسط ماهواره SVOM ثبت شد، شناسایی شد و فاصله زیاد آن توسط تلسکوپ بسیار بزرگ ESO تأیید شد. حدود ۱۱۰ روز بعد، دوربین مادون قرمز وب، ابرنواختر در حال محو شدن را از کهکشان میزبان کمنور آن جدا کرد. این مشاهدات، انفجار را تنها در حدود ۷۳۰ میلیون سال پس از بیگ بنگ، در اعماق دوران یونیزه شدن مجدد، قرار میدهد. این امر آن را به دورترین ابرنواختری که تاکنون تأیید شده است، تبدیل میکند.
تجزیه و تحلیلهای بعدی نشان داد که این انفجار باستانی به طرز شگفتآوری عادی بوده است. نور و طیف آن بسیار شبیه به نور و طیف یک ابرنواختر محلی GRB شناخته شده (SN 1998bw) است، بنابراین یک رویداد فوقالعاده درخشان و بسیار درخشان منتفی است. اساساً، به نظر میرسد اولین ستارهای که در جهان از بین رفته، ستارهای از نسل فعلی بوده است. این برای کسانی که انتظار داشتند اولین ستارهها به شیوهای کاملاً متفاوت منفجر شوند، تعجبآور است. محققان تأکید میکنند که این تنها یک نمونه است و مشاهدات بیشتر با JWST برنامهریزی شده است.
