چگونه پرواز فضایی بر مغز فضانوردان تأثیر می گذارد؟ یک خبر خوب و بد وجود دارد

زندگی و کار در فضا با اختلالات شناختی گسترده ای که حاکی از آسیب قابل توجه مغز باشد، مرتبط نبود.

سفرهای فضایی برای بدن انسان بسیار سخت است و فضانوردان را در معرض طیف وسیعی از چالش‌ها قرار می‌دهد: قرار گرفتن در معرض تشعشعات شدید، اثرات تغییر یافته گرانش، که می‌تواند باعث کاهش تراکم استخوان و تحلیل رفتن عضلات شود، و عوارض کم‌خوابی همراه با فشار بالا. شرایط کار کار برای افراد ضعیف نیست.

نحوه ترکیب این عوامل برای تأثیرگذاری بر عملکرد شناختی – چه در کوتاه مدت و چه در بلندمدت – نامشخص است. این یک سوال چند لایه است که نه تنها بر سلامت فضانوردان بلکه بر موفقیت ماموریت نیز تأثیر می گذارد، زیرا فضاپیماها باید وظایف پیچیده ای را انجام دهند که به دقت بالایی نیاز دارد، در محیطی که حتی اشتباهات جزئی می تواند منجر به عواقب جدی شود.

دانشمندان ناسا اخیراً یک تحلیل شناختی از ۲۵ فضانوردی که به طور متوسط ​​۶ ماه را در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) گذرانده بودند، انجام دادند. آنها از ‘باتری شناخت’ استفاده کردند – مجموعه ای از ۱۰ تست شناختی مختصر که به طور خاص برای ناسا برای ارزیابی حوزه های شناختی مختلف توسعه یافته است. داده ها در پنج نقطه کلیدی در طول ماموریت فضانوردان جمع آوری شد: قبل از پرواز، اوایل پرواز، اواخر پرواز، اوایل پس از پرواز و اواخر پس از پرواز. تا به امروز، این بزرگترین مجموعه داده در مورد عملکرد شناختی از فضانوردان حرفه ای است که تا به امروز منتشر شده است.

خبر خوب این است که، در حالی که برخی از عناصر سلامت شناختی فضانوردان در طول ماموریت‌هایشان تحت‌تاثیر قرار گرفت، آسیب مشاهده‌شده پایدار نبود.

ممکن است دوست داشته باشید

• ماموریت های فضایی طولانی می توانند ساختار و عملکرد مغز فضانوردان را تغییر دهند.
• فضانوردان جدید پس از اولین ماموریت طولانی مدت خود، تغییراتی در مغز خود دارند.

شینا دو، محقق آزمایشگاه عملکرد و سلامت رفتاری ناسا و اولین نویسنده این مطالعه جدید، در بیانیه‌ای گفت: ما نشان می‌دهیم که هیچ مدرکی دال بر هیچ گونه اختلال شناختی قابل توجه یا کاهش نورودژنراتیو در فضانوردانی که شش ماه در ایستگاه فضایی بین‌المللی سپری می‌کنند، وجود ندارد. . زندگی و کار در فضا با اختلالات شناختی گسترده ای که حاکی از آسیب قابل توجه مغز باشد، مرتبط نبود.

برخی تغییرات در آزمایش‌های خاص در نقاط مختلف ماموریت مشاهده شد که نشان می‌دهد زندگی طولانی مدت در مدار پایین زمین ممکن است بر مناطقی مانند سرعت پردازش، حافظه بصری، تمرکز و تصمیم‌گیری تأثیر بگذارد.

دیوان می‌گوید: «حتی در زمین، سرعت پردازش، حافظه کاری و توجه حوزه‌های شناختی هستند که می‌توانند تغییرات موقتی را در زمانی که فرد تحت استرس است نشان دهند.» سایر حوزه‌ها، مانند حافظه، کمتر در برابر عوامل استرس‌زا آسیب‌پذیر هستند. به عنوان مثال، اگر روز بسیار شلوغی دارید اما شب قبل نتوانسته‌اید زیاد بخوابید، ممکن است احساس کنید که توجه به آن سخت است یا نیاز به زمان بیشتری برای تکمیل وظایف دارید.

اگرچه حجم نمونه کوچک مطالعه جدید نتیجه‌گیری را محدود می‌کند، اما نقطه شروع ارزشمندی برای تحقیقات آینده است، به‌ویژه زمانی که مأموریت‌های خدمه در اعماق فضا – به عنوان مثال، به ماه و مریخ – به واقعیت تبدیل می‌شوند.

این تیم با ارائه یک نمونه هنجاری پیش از پرواز از فضانوردان حرفه ای کمک قابل توجهی می کند و به طور قابل توجهی مجموعه ای از ادبیات رو به رشد را به سمت آینده ای شکل می دهد که بهترین موقعیت را برای انسان ها برای شکوفایی در فضا فراهم می کند.