ستارهشناسان برای اولین بار، تصاویری از منظومههای فراخورشیدی در «سالهای نوجوانی» پر هرج و مرج آنها ثبت کردهاند. بررسی ARKS با استفاده از آرایه میلیمتری/زیرمیلیمتری بزرگ آتاکاما (ALMA) شیلی، تحقیقات بینالمللی را برای به دست آوردن ۲۴ تصویر از دیسکهای غبارآلود انجام داد که بقایای سردی را که پس از پایان فرآیند تشکیل سیارات وجود دارند، نشان میدهد. این حلقه گمشده دانشمندان سیارهشناس را قادر میسازد تا فرآیند انبساطی را که سیارات تازه تشکیل شده را به سیستمهای سیارهای تثبیت شده تبدیل میکند، مطالعه کنند.
طبق این تحقیق، دیسکهای غبار، بقایای تشکیل سیارات هستند که تحت تأثیر برخورد قرار گرفتهاند. برنامه ARKS یک معیار جدید است: بزرگترین و با وضوح بالاترین بررسی دیسکهای غبار تا به امروز. با هدف قرار دادن ۲۴ دیسک از این نوع با ۶۶ آنتن ALMA، این بررسی واضحترین نماها را از این حلقهها ارائه داد. تصاویر پیچیدگی را آشکار میکنند: بسیاری از دیسکها حلقههای متعدد، هالههای صاف پهن، شکافهای تیز و حتی کمانها یا تودههای غبار را به جای کمربندهای ساده و یکنواخت نشان میدهند. حدود یک سوم از سیستمها، زیرساختارهای واضحی را نشان میدهند، نشانههایی احتمالی از مراحل اولیه تشکیل سیاره. برخی از دیسکها همچنین مقادیر غیرمنتظرهای از گاز را در خود نگه میدارند که نشان میدهد فرآیندهای تشکیل سیاره ممکن است طولانیتر از آنچه تصور میشد، ادامه داشته باشند.
نتایج، توسعه تاریخی منظومه شمسی ما را نشان میدهد. کمربند کویپر، که به صورت نواری دایرهای از ذرات یخ فراتر از نپتون وجود دارد، حاوی شواهدی از تأثیرات کیهانی گذشته و حرکات اجرام آسمانی است. تصاویر ARKS نشان میدهد که در طول توسعه اولیه یک سیستم، مدارهای آن دچار اختلالات شدید و برخوردهای عظیم مانند تأثیر تشکیل ماه میشوند که کل سیستم را تغییر میدهد. ستارهشناسان چندین سیستم ستارهای جوان را بررسی میکنند تا بررسی کنند که آیا خورشید ما در طول توسعه اولیه خود رفتار مشترک یا استثنایی داشته است یا خیر. این بررسی “صفحات گمشده” را به آلبوم خانوادگی منظومه شمسی اضافه میکند و به تکمیل تصویر ما از نحوه تکامل سیستمهای سیارهای کمک میکند.
