ستاره شناسان قمرهای پنهانی را که به دور نپتون و اورانوس می چرخند شناسایی کردند

سیارات بیرونی منظومه شمسی مانند اورانوس و نپتون دارای قمرهای ناشناخته‌ای هستند که به تازگی کشف شده‌اند.

اخیراً، ستاره‌شناسان با استفاده از تلسکوپ‌های پیشرفته، سه قمر جدید را در اطراف اورانوس و نپتون شناسایی کرده‌اند. یکی از این قمرها در حال گردش به دور اورانوس است و دو قمر دیگر در اطراف نپتون قرار دارند. اکنون تعداد قمرهای اورانوس به ۲۸ و قمرهای نپتون به ۱۶ رسیده است.

این قمرها هنوز به صورت رسمی نام‌گذاری نشده‌اند، اما به سنت نامگذاری، قمر جدید اورانوس از آثار شکسپیر الهام گرفته و قمرهای نپتون به نام الهه‌های دریای اساطیر یونانی نامگذاری می‌شوند.

به گفته اسکات شپرد، اخترشناس مؤسسه علوم کارنگی، این قمرها کم‌نورترین اجرامی هستند که تاکنون در اطراف این دو سیاره غول یخی شناسایی شده‌اند و برای کشف آنها نیاز به پردازش دقیق تصویر بوده است.

کشف قمرهای جدید در عصر مدرن امری نادر نیست؛ با پیشرفت تکنولوژی و روش‌های رصد، اخترشناسان قادر به شناسایی اجرام کم‌نورتر و دورتر از پیش شده‌اند.

در حالی که مشتری و زحل پیشتر تمرکز اصلی در کشف قمرهای جدید بودند، نپتون و اورانوس اغلب نادیده گرفته شده‌اند. این دو سیاره یخی دورتر از زمین قرار دارند، که باعث شده مطالعه و مشاهده آن‌ها سخت‌تر باشد و اطلاعات ما درباره آن‌ها نسبت به سیارات دیگر محدودتر باشد.

قمر جدید اورانوس که در رصدهای نوامبر ۲۰۲۳ با تلسکوپ ماژلان دیده شد، به نام موقت S/2023 U1 نامگذاری شده و اولین قمر اورانوس است که در ۲۰ سال اخیر کشف شده است. این قمر حدود ۸ کیلومتر قطر دارد و در هر ۶۸۰ روز مدار کامل خود به دور اورانوس را طی می‌کند.

دو قمر دیگر که در مدار نپتون قرار دارند، با نام‌های موقت S/2002 N5 و S/2021 N1 شناخته می‌شوند. S/2002 N5 قطر ۲۳ کیلومتری داشته و در مدار خود حدود ۹ سال زمان می‌برد. همچنین، S/2021 N1 که با استفاده از تلسکوپ سوبارو مشاهده شده، قطر ۱۴ کیلومتری دارد و مدار آن به دور نپتون ۲۷ سال طول می‌کشد.

این قمرها نشان می‌دهند که اورانوس و نپتون نیز همانند زحل و مشتری، دارای جمعیت قمرهای بیرونی هستند و این قمرها احتمالاً از رویدادهای مشابه به دام گرانشی این سیارات افتاده‌اند.

نتیجه‌گیری

کشف قمرهای جدید در اطراف اورانوس و نپتون، نشان‌دهنده‌ی توسعه دانش ما درباره سیارات بیرونی منظومه شمسی است. این اکتشافات کمک می‌کنند تا بتوانیم تصویری جامع‌تر از سیستم‌های قمری در سیارات غول‌پیکر به دست آوریم و شاید روزی بتوانیم از این اطلاعات برای کاوش‌های پیشرفته‌تر در فضای دوردست استفاده کنیم.

سوالات متداول