یکی از بزرگترین پرسشهای کیهانی که ذهن بسیاری از دانشمندان را به خود مشغول کرده، این است که چرا کیهان به سرعت در حال انبساط است؟ با وجود اینکه مدلهای استاندارد فیزیکی پیشبینی میکنند که این روند باید کندتر شود، مشاهدات نشان میدهد که این انبساط با نیرویی مرموز به نام انرژی تاریک سرعت میگیرد.
این پدیده که هنوز بهطور کامل توضیح داده نشده است، بیش از ۷۰ درصد از کل ماده و انرژی موجود در جهان را تشکیل میدهد.
تعدادی از محققان معتقدند که نقش سیاهچالهها میتواند کلیدی برای فهم بهتر این نیروی مرموز باشد. برخی پیشنهاد میدهند که شاید سیاهچالهها حاوی انرژی تاریک باشند و بتوانند با انبساط کیهان تعامل داشته و به رشد آن کمک کنند.
طبق نظریههای فعلی، کیهان پس از انفجار بزرگ و طی دورهای بسیار کوتاه به شدت انبساط یافت و سپس سرعت انبساط آن کند شد. اما حدود ۵ میلیارد سال پیش، این فرآیند تغییر کرد و انرژی تاریک به نیروی غالب تبدیل شد که باعث شتاب گرفتن انبساط کیهان شد.
دانشمندان از خود میپرسند: «چرا این انبساط در حال حاضر به این شکل است؟» برخی پاسخها در مراکز سیاهچالههای عظیم یافت میشود. این مراکز ممکن است نقشی حیاتی در تبدیل ماده عادی به انرژی تاریک داشته باشند.
محققان دانشگاه آریزونا و میشیگان با استفاده از ابزارهای پیشرفتهای نظیر ابزار طیفسنجی انرژی تاریک، نشان دادهاند که ارتباطی معنادار بین رشد سیاهچالهها و انبساط کیهان وجود دارد.
با بررسی سرعت تشکیل سیاهچالهها از فروپاشی ستارگان پرجرم و مقایسه آن با دادههای انبساط کیهان، این تحقیقات شواهدی برای فرضیه جفت کیهانی ارائه دادهاند.
اگر این تئوری تأیید شود، نه تنها میتوان توضیحی برای انبساط شتابان کیهان داشت، بلکه شاید پاسخی برای معمای ماده گمشده جهان نیز پیدا کنیم.
نتیجه گیری
اگر این فرضیه تایید شود، میتواند به عنوان یکی از بزرگترین دستاوردهای علمی قرن شناخته شود و راهی جدید برای فهم اسرار کیهان ارائه دهد.
