جستجوی حیات در مریخ همچنان ادامه دارد.
ما هر روز به این هدف نزدیکتر میشویم که بفهمیم آیا زندگی در مریخ وجود داشته است یا خیر – یا حتی امکانپذیر بوده است. اخیراً دانشمندانی که دادههای مریخنورد کنجکاوی ناسا را بررسی میکنند، اطلاعات تازهای درباره این موضوع به دست آوردهاند که چگونه مریخ از یک سیاره بالقوه قابل سکونت و دارای آب فراوان به یک بیابان غیرقابل سکونت تبدیل شده است.
مریخنورد کنجکاوی هنگام عبور از دهانه گیل در مریخ، در حال انجام آزمایشهایی روی سنگها بوده است. این مریخنورد با استفاده از دستگاههای تجزیه و تحلیل نمونه (SAM) و طیفسنج لیزری (TLS)، نمونههای سنگ را حرارت داده و گازهای تولید شده را بررسی کرده است. در بررسی این مواد معدنی غنی از کربن یا کربناتها، که معمولاً به عنوان شاخص آب و هوا عمل میکنند، ترکیبات ایزوتوپی مشاهده شد که به دو سناریوی احتمالی از اقلیم گذشته مریخ اشاره دارد.
در سناریوی اول، کربناتها ممکن است از طریق چرخههای مکرر مرطوب و خشک تشکیل شده باشند که نشان از تبخیر شدید دارد. در سناریوی دوم، کربناتها احتمالاً در آب بسیار شور و سرد شکل گرفتهاند.
جنیفر استرن از ناسا گودارد، یکی از پژوهشگران این مطالعه، گفت: «این دو روش تشکیل، به رژیمهای آب و هوایی متفاوتی اشاره دارند که میتواند سناریوهای مختلف سکونتپذیری را ارائه دهد. چرخههای مرطوب و خشک، نشاندهنده تناوب بین شرایط قابل سکونت و کمتر قابل سکونت هستند، در حالی که دماهای سرد در عرضهای جغرافیایی میانی مریخ به محیطی کمتر قابل سکونت اشاره دارند، جایی که بیشتر آب به شکل یخ محبوس شده و برای شیمی یا زیستشناسی قابل استفاده نیست. و حتی در صورت وجود، به دلیل شوری بیش از حد محیط برای حیات مناسب نیست.»
این دو سناریو ایدههای جدیدی نیستند. شواهد دیگر در سطح مریخ، از وجود صخرههای خاص تا مواد معدنی ویژه، از هر دو سناریو حمایت میکنند. اما این مطالعه اولین باری است که شواهد ایزوتوپی از نمونههای سنگی این موضوع را تایید میکند.
با این حال، نتایج جدید همراه با اخبار منفی نیز هستند. دیوید برت از ناسا گودارد، نویسنده اصلی این مقاله، گفت: «نمونههای ما با محیط باستانی زیستپذیر سطحی مریخ تطابق ندارند، اما این به معنای رد وجود یک زیستکره زیرزمینی یا زیستکره سطحی نیست که ممکن است قبل از تشکیل این کربناتها آغاز شده و پایان یافته باشد.»