وقتی فضانوردان به ماه بازگردند، ممکن است تکه کوچکی از زمین را در انتظار خود بیابند. تحقیقات جدید نشان میدهد که اتمها و مولکولهای جو زمین میلیاردها سال است که در فضا به سطح ماه سفر میکنند. این عناصر شامل عناصری مانند نیتروژن، آب، دیاکسید کربن، هلیوم و آرگون هستند که در نمونههای قمری ماموریت آپولو به مقدار گیجکنندهای یافت شدهاند. این یافتهها حاکی از آن است که ماه ممکن است سابقهای طولانی از جو زمین – و همچنین منبعی از مواد فرار که میتواند برای پایگاههای قمری آینده مفید باشد – را در خود جای داده باشد.
میدان مغناطیسی زمین ذرات جوی را به ماه هدایت میکند و تاریخچه آب و هوا را حفظ میکند
طبق گزارشی که در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۵ در Communications Earth & Environment منتشر شد، محققان دانشگاه روچستر نحوه رسیدن ذرات جوی زمین به ماه را شبیهسازی کردند. این مطالعه نشان میدهد که میدان مغناطیسی زمین، برخلاف باورهای قبلی در مورد فرار اولیه جو، ذرات را به سمت ماه هدایت میکند.
این تحقیق نشان میدهد که این فرآیند انتقال جوی از گذشتههای دور تا به امروز ادامه داشته و منجر به رسوب تدریجی و مداوم مواد فرار بر روی سطح ماه شده است. دانشمندان همچنین میتوانند از این ذرات برای مطالعه آب و هوا و تاریخ محیطی زمین که میلیاردها سال در خاک ماه ذخیره شده است، استفاده کنند.
محققان میگویند که این یافتهها همچنین ارتباط گستردهتری با علوم سیارهای دارند. درک فرار جوی از زمین به دانشمندان این امکان را میدهد تا در مورد آب و هوا، سکونتپذیری و میدانهای مغناطیسی سیاراتی مانند مریخ اطلاعات کسب کنند.
نشت اتمی طولانی مدت همچنین میتواند آب و رسوبات فرار را مستقیماً بر روی ماه تشکیل دهد و زیستگاهها و مأموریتها را در کنار منابع دنبالهدار و سیارکها مطلوب سازد.
