ستارهشناسان منظومه فمالحوت را مشاهده کردند و تأثیر برخوردهای اخیر در اطراف ستاره را یافتند. این اولین باری است که ستارهشناسان شاهد چنین رویدادهایی هستند. اعتقاد بر این است که این برخوردها بین سیارکها و خردهسیارهها رخ داده است.
ستارهشناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل ناسا/اسا، شاهد برخورد شدیدی بین دو جسم عظیم در اطراف یک ستاره در فاصله تنها ۲۵ سال نوری از زمین بودند. از مشاهدات، به نظر میرسد که منظومه فمالحوت در یک آشفتگی پویا قرار دارد. آشفتگی پویا دورهای است که یک منظومه سیارهای ناپایدار است. در این دوره، برخوردهای مکرری بین سیارکها و خردهسیارهها در منظومه وجود دارد. منظومه شمسی ما این دوره را در چند صد میلیون سال اول پس از تشکیل خود تجربه کرد.
ستارهشناسان پس از یافتن دو ابر گرد و غبار در مکانی مشابه در اطراف ستاره فمالحوت، توانستند به این نتیجه برسند. رصد هابل در سال ۲۰۰۸ اولین ابر را پیدا کرد که دانشمندان در ابتدا آن را با یک سیاره اشتباه گرفته بودند. اما اکنون، آنها فهمیدهاند که در واقع یک ابر آوار است که خود را به شکل یک سیاره درآورده است. اکنون به آن منبع پیرامونی ۱ (cs1) میگویند. ابر دوم اخیراً مشاهده شده است. به آن منبع پیرامونی ۲ (cs2) میگویند.
یکی از نکات جالب در مورد این کشف، فاصله نزدیک بین cs1 و cs2 است. این موضوع تصادفی بودن برخوردها را زیر سوال میبرد. اگر برخوردها تصادفی بودند، اجرام باید در مکانهای نامرتبط ظاهر میشدند.
یکی دیگر از واقعیتهای گیجکننده در مورد این برخوردها، بازه زمانی کوتاه بین آنهاست. دانشمندان این نظریه را مطرح کردهاند که چنین برخوردهایی هر ۱۰۰۰۰۰ سال یک بار رخ میدهد. با این حال، در این مورد، به نظر میرسد که دو مورد تنها در ۲۰ سال رخ داده است.
ستارهشناسان سعی خواهند کرد اسرار منظومه فمالحوت را آشکار کنند. این تیم دوربین مادون قرمز نزدیک (NIRCam) تلسکوپ وب را برای مشاهده cs2 به کار خواهد گرفت. NIRCam تلسکوپ وب میتواند اطلاعات رنگی ارائه دهد. این میتواند دانههای غبار ابر و ترکیب آنها را آشکار کند.
