دانشمندان ناسا در مرکز تحقیقات پرواز آرمسترانگ در کالیفرنیا روی طراحی بال جدیدی کار میکنند. آنها یک مدل بال CATNLF با مقیاس ۳ فوت (حدود ۱ متر) را که زیر یک هواپیمای NASA-F15B نصب شده بود، آزمایش کردند. در طول آزمایش تاکسی پرسرعت، هواپیما به سرعت حدود ۱۴۴ مایل در ساعت (۲۳۰ کیلومتر در ساعت) رسید. تاکنون، نتایج اولیه ناسا نشان میدهد که این طرح میتواند نیروی پسا را برای هواپیماهای تجاری ۱۰ درصد کاهش دهد.
طبق گفته ناسا، در ژانویه ۲۰۲۶، مدل CATNLF با ابعاد ۳ فوت که زیر یک هواپیمای تحقیقاتی F-15B قرار گرفته بود، تقریباً به سرعت ۱۴۴ مایل در ساعت در باند فرودگاه رسید. این پیکربندی به مهندسان این امکان را میدهد تا این مفهوم را در شرایط جریان هوای واقعی و بدون نصب یک بال در مقیاس کامل آزمایش کنند. هدف از دستگاه CATNLF این است که جریان هوا را تا حد امکان روی سطح بال به صورت لایهای و روان نگه دارد و در نتیجه شروع تلاطم را که باعث افزایش نیروی پسا میشود، به تأخیر بیندازد. صاف نگه داشتن هوای لایه مرزی برای مدت طولانیتر به این معنی است که طراحی، اصطکاک روی بال را کاهش میدهد و به تبع آن، مصرف سوخت را کاهش میدهد.
مطالعهای که توسط ناسا انجام شد نشان داد که نصب CATNLF در یک هواپیمای مهم، به عنوان مثال بوئینگ ۷۷۷، به کاهش مصرف سوخت در مجموع ۱۰ درصد در سال کمک میکند. جای تعجب نیست که بهبود چند درصدی در بهرهوری سوخت به صرفهجویی قابل توجه میلیونها دلار در هر هواپیما در سال برای خطوط هوایی منجر میشود. ناسا ادعا میکند که آزمایشهای پرواز واقعی به زودی آغاز خواهد شد. در صورت موفقیت، این فناوری ممکن است در طیف وسیعی از هواپیماها، شاید حتی هواپیماهای مافوق صوت، تطبیق داده شود.
