دانشمندان یک راز آب و هوایی ۶۶ میلیون ساله را حل کردهاند و نشان دادهاند که چگونه زمین از حالت «گلخانهای» گرمسیری به دنیای پوشیده از یخ امروزی تبدیل شده است.
تیمی به رهبری دانشگاه ساوتهمپتون دریافت که سطح کلسیم اقیانوسها در این دوره بیش از نصف کاهش یافته است. تجزیه و تحلیل جدید که در مجله Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) منتشر شده است، نشان میدهد که این کاهش کلسیم، دیاکسید کربن را از جو جذب کرده و باعث خنک شدن طولانی مدت شده است.
طبق مطالعه جدید، محققان سیگنالهای شیمیایی موجود در فسیلهای دریایی باستانی (ارگانیسمهای بسیار کوچک) موجود در اقیانوسهای باستانی را بررسی کردند. مطالعه آنها نشان داد که اقیانوسهای سنوزوئیک حدود دو برابر سطح کلسیم محلول در مقایسه با اقیانوس فعلی را در خود نگه میداشتند.
شبیهسازیهای رایانهای نشان داد که سطح بالای کلسیم به این معنی است که اقیانوسها کربن کمتری را در خود نگه میدارند و CO2 بیشتری را در جو آزاد میکنند، در حالی که کاهش سطح کلسیم به این معنی است که اقیانوسها کربن بیشتری را در خود نگه میدارند، از این رو گازهای گلخانهای بیشتری را آزاد میکنند.
این موضوع توسط نویسنده همکار، پروفسور شیائولی ژو از دانشگاه تونگجی، تأیید شد. او اظهار داشت که با کاهش سطح کلسیم، حیات دریایی نحوه تشکیل کربنات کلسیم را تغییر داده است که به طور مؤثر CO2 را از آسمان جمعآوری میکند.
به طور مشابه، پروفسور یایر روزنتال از دانشگاه راتگرز گفت که زمان کاهش سطح کلسیم با کاهش سرعت گسترش کف دریا، ایجاد کف اقیانوس جدید، که شیمی آب سنگ را تغییر داده است، مرتبط است. این نشان دهنده نقش مهم تغییرات در شیمی اعماق زمین در کنترل تغییرات آب و هوایی گذشته است.
به گفته وی، تغییرات در شیمی اقیانوس خود علت تغییرات گذشته در آب و هوا بودهاند.
