در یک تلفیق شگفتانگیز از علم و فرهنگ عامه، اخترشناسان دو سیستم سیاهچاله فوقسنگین را شناسایی کردهاند که در مسیر برخورد با یکدیگر قرار دارند و آنها را «گاندور» و «رُهان» نامگذاری کردهاند، برگرفته از سیگنالهای نوری برجهای پادشاهی در مجموعه فیلم «ارباب حلقهها: بازگشت پادشاه». این غولهای کیهانی به روشی غیرمتعارف رصد شدند: با تحلیل صدای ضعیف پسزمینهای امواج گرانشی همراه با کوارکهای درخشان. دانشمندان میگویند که این کوارکها مانند فانوسهای کیهانی عمل میکنند و مناطق کیهان را روشن میکنند، جایی که سیاهچالههای عظیم به تدریج به سوی یکدیگر کشیده میشوند تا برای یک همجوشی آینده آماده شوند.
کوارکها یا همان هستههای فعال کهکشانها (AGN) مناطقی بسیار درخشان در مرکز کهکشانها هستند که توسط سیاهچالههای مرکزی تغذیهشونده تأمین انرژی میشوند. تیم NANOGrav با بررسی ۱۱۴ هسته فعال کهکشانها موفق به کشف این سیستمها شد. این تیم به بررسی امواج گرانشی و تابشهای روشن کوارکها پرداخت تا مناطق احتمالی حضور سیاهچالههای فوقسنگین در مسیر برخورد را شناسایی کند.
همانطور که دو سیاهچاله فوقسنگین به دور یکدیگر میچرخند و به هم نزدیک میشوند، امواج گرانشی تولید میکنند که از فرکانسهای پایین به فرکانسهای بالاتر میروند. این پدیده باعث ایجاد یک سیگنال پسزمینه دائمی در فضا میشود که قابل نقشهبرداری است. این سیگنالها میتوانند به عنوان یک شاخص مهم برای رصد و پیشبینی برخوردهای آینده سیاهچالههای فوقسنگین مورد استفاده قرار گیرند.
سیستمهایی که به طور رسمی با نامهای SDSS J0729+4008 و SDSS J1536+0411 شناخته میشوند، طی یک جستجوی هدفمند پیدا شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که باینریهای سیاهچالهای (یعنی دو سیاهچاله در مدار یکدیگر) احتمال بیشتری دارند که درون کوارکها حضور داشته باشند، و همین موضوع آنها را به نشانههای مهم و قابل استفاده برای اخترشناسان تبدیل میکند. با توجه به اینکه کوارکها درخشان هستند و با تابشهای خود محیط پیرامون را روشن میکنند، رصد این مناطق میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره فرآیندهای همجوشی سیاهچالهها و رفتار آنها ارائه دهد.
استفاده از کوارکها به عنوان راهنما، همراه با تحلیل امواج گرانشی، به دانشمندان این امکان را میدهد که نقاط دقیق و معیارهایی مشخص برای تشخیص منابع امواج گرانشی مداوم داشته باشند. این رویکرد میتواند مسیر تازهای برای شناسایی برخوردهای آینده سیاهچالههای فوقسنگین فراهم کند و دانش ما را در زمینه تکامل کهکشانها و فیزیک امواج گرانشی گسترش دهد.
این کشف که توسط تیم NANOGrav صورت گرفته است، بخشی از تلاشهای گسترده برای درک بهتر رفتار سیاهچالههای عظیم و اثرات آنها بر محیط پیرامونی است. این یافتهها در مجله معتبر The Astrophysical Journal Letters گزارش شده و میتوانند به عنوان یک منبع مرجع برای مطالعات آینده در زمینه برخورد سیاهچالهها و نقشهبرداری دقیق کیهانی مورد استفاده قرار گیرند.
به گفته متخصصان، این کشف به دانشمندان امکان میدهد تا نه تنها برخوردهای آینده سیاهچالهها را پیشبینی کنند، بلکه بتوانند روند تکامل کهکشانها را نیز بهتر درک کنند. زیرا سیاهچالههای فوقسنگین نقش کلیدی در شکلگیری و تکامل کهکشانها دارند و تعامل آنها با محیط پیرامونی، از جمله گاز و ستارگان اطراف، میتواند اثرات عمیقی بر ساختار کهکشانها و تشکیل خوشههای کهکشانی داشته باشد.
رصد این سیستمها همچنین نشان میدهد که امواج گرانشی میتوانند به عنوان یک ابزار بسیار حساس برای کشف فرآیندهای کیهانی استفاده شوند. از آنجا که این امواج از اعماق فضا منتشر میشوند و تحت تأثیر مواد میانی قرار نمیگیرند، اطلاعات بسیار دقیقی درباره جرم، سرعت و نحوه حرکت سیاهچالهها ارائه میدهند. ترکیب دادههای کوارکها و سیگنالهای گرانشی، روشی نوین برای بررسی سیاهچالهها و پیشبینی برخوردهای آینده فراهم میآورد که پیش از این امکانپذیر نبود.
به طور خلاصه، شناسایی این دو سیستم سیاهچالهای با نامهای گاندور و رُهان نه تنها یک کشف علمی مهم در حوزه اخترفیزیک و امواج گرانشی است، بلکه نمونهای جذاب از ترکیب علم و فرهنگ عامه نیز محسوب میشود. این مطالعه نشان میدهد که چگونه فناوریهای مدرن و دادههای دقیق میتوانند اسرار کیهان را آشکار کنند و همزمان الهامبخش نامگذاریهایی خلاقانه بر اساس آثار ادبی و فرهنگی شوند.
با ادامه این تحقیقات، دانشمندان قادر خواهند بود روند همجوشی سیاهچالهها را بهتر درک کنند، نقشههای دقیقی از کیهان ترسیم کنند و در نهایت به شناخت عمیقتری از مکانیزمهای شکلگیری و تکامل کهکشانها برسند. این کشف، علاوه بر ارزش علمی، نشاندهنده پتانسیل بالای همکاری میان رصدهای امواج گرانشی و مشاهدات الکترومغناطیسی است و افق جدیدی در مطالعه کیهان باز میکند.
