ناسا تلسکوپ شکار سیارک NEOWISE را در حالی که خورشید آن را به سوی نابودی می کشاند خاموش کرد

تنها تلسکوپ فضایی ناسا که به دفاع سیاره ای اختصاص دارد، فرستنده خود را برای آخرین بار خاموش کرده و به کار ۱۵ ساله خود در شناسایی سیارک ها و دنباله دارهای نزدیک به زمین پایان داده است.

این فضاپیما – NEOWISE (کاوشگر مادون قرمز میدان وسیع اشیاء نزدیک به زمین) – بسیار بیشتر از ماموریت هفت ماهه اولیه خود برای اسکن آسمان برای سیگنال های فروسرخ دوام آورد. به گفته ناسا، در نهایت بیش از ۲۰۰ جرم نزدیک به زمین را که قبلاً ناشناخته بودند، از جمله ۲۵ دنباله دار جدید شناسایی کرد و اطلاعات زیادی را در مورد ۴۴۰۰۰ جرم دیگر که در منظومه شمسی ما بزرگنمایی می کنند، ارائه کرد.

ماموریت NEOWISE که به طور رسمی در ۱۰ مرداد به پایان رسید، سرانجام به پایان می رسد زیرا دوران اوج فعالیت خورشید، به نام حداکثر خورشیدی، تهدید می کند که ماهواره را برای ورود مجدد آتشین و نهایی به جو زمین می کشد. این فضاپیما که فاقد پیشرانه برای پرتاب کردن خود به مداری بالاتر است، سال‌ها است که به‌طور پیوسته به سمت زمین سقوط می‌کند و انتظار می‌رود که در اواخر سال ۲۰۲۴ با خیال راحت در جو بسوزد.

ایمی ماینزر، استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس و محقق اصلی NEOWISE و جانشین برنامه ریزی شده آن، NEO Surveyor، سال گذشته در مصاحبه ای به Live Science گفت: «این تلسکوپ واقعاً از [طول عمر] اولیه خود گذشته است. ما خیلی بیشتر از آن چیزی که انتظار داشتیم به دست آوردیم.»

بازنشستگی و تولد دوباره

NEOWISE در سال ۲۰۰۹ با نام ساده WISE، کاوشگر مادون قرمز میدان گسترده، راه اندازی شد. مانند نسخه اولیه تلسکوپ فضایی جیمز وب، WISE با مأموریت نقشه برداری از کل آسمان در نور فروسرخ وارد مدار شد و به دنبال آثاری از گسیل های ضعیف و باستانی از کیهان اولیه بود.

ماموریت اولیه هفت ماهه آن نشان داد که WISE بسیار حساس تر از آن چیزی است که دانشمندان انتظار داشتند. سپس ناسا ماموریت تحت نام NEOWISE را تا سال ۲۰۱۱ تمدید کرد تا تلسکوپ بتواند کمربند سیارکی اصلی بین مریخ و مشتری را بررسی کند. تلسکوپ پس از اتمام مایع خنک‌کننده در حالت خواب زمستانی قرار گرفت، که از نفوذ گرمای فضاپیما به حسگرهای فروسرخ NEOWISE و کاهش حساسیت آنها جلوگیری کرد.

با این حال، تجزیه و تحلیل بعدی داده‌های تلسکوپ نشان داد که هنوز هم می‌تواند اجرام منظومه شمسی نزدیک را که نور خورشید را منعکس می‌کنند، شناسایی کند. بنابراین، NEOWISE در سال ۲۰۱۳ از خواب زمستانی خارج شد تا به بررسی اشیاء نزدیک به زمین برای یک دهه دیگر ادامه دهد.

در میان صدها جرمی که تلسکوپ کشف کرد، مشهورترین کشف آن، دنباله‌دار درخشانی است که نام آن را یدک می‌کشد: دنباله‌دار C/2020 F3 NEOWISE، که در جولای ۲۰۲۰ از کنار زمین زوم کرد.

شکافی در آسمان ها

نابودی NEOWISE یک شکاف دفاعی موقت سیاره ای در مدار زمین ایجاد می کند. هیچ تلسکوپ فضایی ناسا دیگری ۱۰۰ درصد از زمان خود را به شکار اجرام نزدیک به زمین اختصاص نمی دهد، که برخی از آنها می توانند برای سیاره ما خطری ایجاد کنند.

با این حال، یک تلسکوپ مادون قرمز حتی قدرتمندتر به نام NEO Surveyor در حال حاضر برای ادامه ماموریت NEOWISE با تاریخ برنامه ریزی شده برای پرتاب زودتر از سال ۲۰۲۷ در حال کار است. پس از استقرار، NEO Surveyor یک اسکن کامل از آسمان را هر دو هفته یکبار انجام می دهد، Mainzer گفت. یک سایه خورشیدی ساخته شده به تلسکوپ همچنین به تلسکوپ امکان می دهد سیارک هایی را که در نزدیکی تابش خیره کننده خورشید قرار دارند – منطقه ای از فضا که بزرگترین نقطه کور دفاعی سیاره ای ما محسوب می شود – شکار کند.

در این میان، دانشمندان به رصدخانه‌های قدرتمند زمینی تکیه خواهند کرد تا مطمئن شوند که هیچ سیارک مزاحم نزدیک زمین به سمت ما نمی‌آید.

ماینزر گفت: ما تلسکوپ‌های زمینی خواهیم داشت و این روزها آنها اکثر اجرام را پیدا می‌کنند. ‘Catalina Sky Survey [در آریزونا] و Pan-STARRS [در هاوایی] دو پیمایشی هستند که در حال حاضر بیشترین تعداد اجرام را کشف می‌کنند و مدت زیادی است که همینطور بوده است.’

به گفته ناسا، با کمک بررسی هایی مانند این، اخترشناسان مدار بیش از ۳۴۰۰۰ سیارک نزدیک به زمین را نقشه برداری کرده اند – و هیچ کدام تهدیدی برای زمین حداقل تا ۱۰۰ سال آینده نخواهد بود.