چیست: کوهوتک ۳-۴۶، یک سحابی سیاره ای.
جایی که قرار دارد: ۷۲۰۰ سال نوری در صورت فلکی ماکیان فاصله دارد.
زمانی که به اشتراک گذاشته شد: ۳ مرداد1403.
چرا اینقدر خاص است:
مرگ برای ستارگان پرجرم به شدت می آید. همانطور که آنها از طریق سوخت خود می سوزند و شروع به خنک شدن می کنند، فشار کاهش می یابد و گرانش کنترل می شود. یک فروپاشی هسته می تواند به دنبال داشته باشد و باعث انفجار ابرنواختری درخشان شود.
با این حال، همه ستارگان اینگونه به زندگی خود پایان نمی دهند. هنگامی که یک ستاره کوچکتر حدود یک تا هشت برابر خورشید سوخت خود را تخلیه می کند، به یک ستاره غول قرمز سرد منبسط می شود. در نهایت، لایه های بیرونی جو خود را بیرون می کند. این لایهها میتوانند هزاران سال در رنگها و شکلهای زیبا بدرخشند، که توسط نور از هسته باقیمانده ستاره، که کوتوله سفید نیز نامیده میشود، روشن میشوند.
این چیزی است که در کوهوتک ۳-۴۶ اتفاق می افتد که شکل آن شبیه یک پروانه است. تخمین زده می شود که سن آن حدود ۲۰۰۰۰ سال نوری باشد و نمونه ای غیرعادی از آن چیزی است که اخترشناسان آن را سحابی سیاره ای می نامند. این اصطلاح گمراه کننده است زیرا کوهوتک ۳-۴۶ هیچ ارتباطی با سیارات ندارد. این نام که توسط ستاره شناس ویلیام هرشل در دهه ۱۷۰۰ ابداع شد، شکل خشن جسم (بیشتر دایره ای هستند) را هنگامی که از طریق یک تلسکوپ کوچک مشاهده می شود، توصیف می کند.
کوهوتک ۳-۴۶، با این حال، گرد نیست، بلکه یک شکل ساعت شنی دوقطبی است که تنها حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد از سحابی های سیاره ای را تشکیل می دهد. در سال ۱۹۶۴ توسط اخترشناس Luboš Kohoutek، که ۳۰۰ سحابی سیاره ای را در طول زندگی حرفه ای خود کشف کرد، کشف شد.
این تصویر توسط تلسکوپ جمینی شمالی در هاوایی، یک نیمه از رصدخانه جمینی (دیگری جمینی جنوبی در صحرای آتاکامای شیلی) گرفته شده است. تلسکوپ Gemini North تا حدی توسط بنیاد ملی علوم ایالات متحده (NSF) پشتیبانی می شود و توسط NSF NOIRLab اداره می شود.
Kohoutek ۳-۴۶ در حال حاضر در آسمان شب پس از غروب خورشید در نیمکره شمالی در حال حرکت است. صورت فلکی آن، ماکیان، بخشی از شکل معروف ‘مثلث تابستانی’ ستارگان است (در اینجا نحوه یافتن آن در آسمان امشب آمده است). در نزدیکی صورت فلکی لیرا قرار دارد که میزبان سحابی حلقه معروف (همچنین M57) است، یک سحابی سیاره ای با شکل معمولی تر.
