اگر فکر میکنید شغلتان پر از هیجان است، تصور کنید که در روزهای اولیه در اسپیس ایکس کار میکنید. طبق گفته اریک برگر، نویسنده و خبرنگار، «اسپیس ایکس شغل نبود، بلکه یک سبک زندگی بود.»
برای مثال، یکی از مهندسان در کتاب برگر توضیح داده که چطور در یک موشک در حال انفجار خزیده، و دیگران تجربه کمبود مواد غذایی در جزیرهای دورافتاده را روایت کردهاند.
برگر در کتاب جدید خود به نام «بازگشت: اسپیس ایکس، ایلان ماسک و موشکهای قابل استفاده مجدد که عصر فضایی دوم را آغاز کردند» که در شهریور منتشر شد، با حدود 100 کارمند فعلی و سابق اسپیس ایکس مصاحبه کرده است.
در این کتاب، برگر شب پرماجرایی را به یاد میآورد که مهندسان اسپیس ایکس در یک بارج گیر افتادند و مجبور شدند در نزدیکی یک سفینه پر از گازهای بالقوه انفجاری شب را سپری کنند. این تیم به اسپیس ایکس کمک میکرد تا تأمین مالی بسیار مهم ناسا را دریافت کند. ایلان ماسک تنها دو سال قبل از آن به گفته برگر «فقط چند هفته تا ورشکستگی کامل» فاصله داشت.
اولین پرواز فضاپیمای دراگون
ماسک میخواست که فضاپیمای دراگون – که برای انتقال محموله و فضانوردان به ایستگاه فضایی طراحی شده بود – قابل استفاده مجدد باشد. این کار هزینه پرتاب را نسبت به شاتلهای ناسا بسیار کاهش میداد. برای این منظور، مهندسان مجبور شدند پس از اولین پرواز در آذر 1389 دراگون را از اقیانوس آرام بازیابی کنند، که البته همه چیز طبق برنامه پیش نرفت.
خطر سوخت انفجاری دراگون
سوخت داخل دراگون، هایپرگولیک است؛ این بدان معناست که اجزای سوخت به محض تماس با یکدیگر شعلهور میشوند. این ویژگی باعث سهولت در احتراق پیشرانهها میشود، اما خطر بالایی برای تیم بازیابی داشت.
تیم بازیابی بدون شناسایی نشتی، فضاپیما را با جرثقیل به بارج منتقل کرد. در ادامه، دو مهندس و سه تکنسین با لباسهای محافظ و تجهیزات هوای مستقل، تخلیه مخازن سوخت را آغاز کردند. اگرچه این کار بدون مشکل انجام شد، اما آنها شب دشواری را در پیش داشتند.
چالشهای شبانه و راهحلهای خلاقانه
روز بعد، اقیانوس به شدت ناآرام شد و کاپیتان اعلام کرد که بازگشت به قایق خدمه خطرناک است. تیم در یک بارج با سوخت سمی و بدون محل خواب گیر افتاد. اسپیس ایکس از طریق قایق خدمه کیسههایی پر از تنقلات و کیسه خواب ارسال کرد. تیم شب را در یک کانتینر حمل و نقل گذراند و روز بعد کار تخلیه سوخت را به پایان رساند.
نتیجهگیری
این تجربیات نشاندهنده سختیهای کار در اسپیس ایکس و عزم مهندسان آن است. اما با گذشت زمان، فرآیندهای بازیابی بهبود یافت و اکنون عملیاتها بسیار سریعتر و ایمنتر انجام میشود. سفینه فضایی دراگون اکنون یکی از اصلیترین برنامههای ناسا برای انتقال تجهیزات و فضانوردان به ایستگاه فضایی بینالمللی است.