خورشید یک ستاره کوتوله زرد است که دائماً فعال است. در واقع، رویدادهای زیادی در سطح آن رخ میدهد که برخی از آنها میتوانند بسیار شدید باشند. اخیراً این اتفاق افتاد، دو لکه خورشیدی عظیم روی سطح آن ظاهر شدند که به سمت زمین هستند. اما این همه ماجرا نیست، زیرا ممکن است یادآور رویداد کارینگتون نیز باشد.
بنابراین، اخیراً دو لکه خورشیدی کشف و AR 4294-4296 نامگذاری شدند. به عنوان یادآوری، این ساختارها سردترین مناطق خورشید هستند که دمای آنها حدود ۳۷۰۰ درجه سانتیگراد است، در حالی که سطح خورشید حدود ۶۰۰۰ درجه سانتیگراد است و میدان مغناطیسی آن ۲۵۰۰ برابر قویتر از میدان مغناطیسی زمین است. اگر این دو لکه خورشیدی را که بسیار به یکدیگر نزدیک هستند، با هم ترکیب کنیم، آنها جزو بزرگترین لکههای خورشیدی در ۱۰ سال گذشته هستند. در واقع، اندازه آنها ۲،۰۸۰ میلیونیم نیمکره خورشیدی تخمین زده میشود که تقریباً مشابه رویداد کارینگتون است.
به عنوان یادآوری، این رویداد در ۱ سپتامبر ۱۸۵۹ رخ داد و باعث ایجاد یک شراره خورشیدی از کلاس X45 شد که یکی از مهمترین طوفانهای ژئومغناطیسی مشاهده شده تاکنون بود. علاوه بر این، میتوان اندازه این دو لکه خورشیدی را با زمین مقایسه کرد که به ما امکان میدهد قطر آنها را درک کنیم.
با این حال، اگرچه خطر شراره خورشیدی در روزهای آینده بسیار زیاد است و میتواند زمین را تحت تأثیر قرار دهد، اما میتوان این موضوع را در نظر گرفت. در واقع، در سال ۱۹۴۷، یک لکه خورشیدی عظیم روی خورشید مشاهده شد که بیش از ۶۱۰۰ میلیونیم نیمکره خورشیدی را اندازه میگرفت. به عبارت دیگر، رویدادهای قدرتمندتری در گذشته رخ داده است.
