وجود سیاهچالههای عظیم در مرکز اکثر کهکشانها مدتها مورد حدس و گمان بود، اما اثر آنها تا کنون یک معما بود. اکنون، با استفاده از ماهوارهی جدید ایکسری XRISM که توسط ژاپن پرتاب شده است، دانشمندان توانستهاند نخستین نقشه از گاز داغ اطراف دو سیاهچاله عظیم را ایجاد کنند، یکی در کهکشان ویرگو و دیگری در کهکشان پرسیوس، و در هر دو آشفتگی شدید کشف کنند، گویی هر سیاهچاله در مرکز «طوفان خودش» قرار دارد.
طبق یک مطالعه که بر روی خوشه نزدیک ویرگو (خانهی M87*، یک سیاهچاله فوقالعاده پرجرم) متمرکز بود، دادههای XRISM آشفتگی بیسابقهای در گاز داغ خوشه نشان داد. سرعت گازها نزدیک سیاهچاله بیشترین مقدار را داشت و با فاصله به سرعت کاهش مییافت. همانطور که هانا مککال، اخترشناس دانشگاه شیکاگو، اشاره میکند، سریعترین حرکتها احتمالاً ناشی از گردابهها و موجهای شوک است که توسط جتهای قدرتمند سیاهچاله ایجاد میشوند.
محققان همچنین خوشه پرسیوس را مطالعه کردند و افزایش سرعت مشابهی در هسته آن مشاهده کردند که ناشی از سیاهچاله مرکزی است، این افزایش بر روی جریانهای گاز وسیعتر که از ادغام خوشهای در حال انجام ایجاد شده، قرار گرفته است.
هستههای این خوشهها به طرز شگفتآوری ستاره کمی دارند. دادههای جدید XRISM یک پاسخ ممکن ارائه میکنند: آشفتگی ایجاد شده توسط سیاهچالههای مرکزی گاز را گرم میکند و آن را بیش از حد داغ میکند تا بتواند به ستارههای جدید متراکم شود. در واقع، انرژی آشفتگی اندازهگیری شده در مشاهدات به نظر کافی است تا خنک شدن سریع گاز که معمولاً باعث تشکیل ستاره میشود را خنثی کند. بخشی از گاز مصرف میشود؛ بقیه به صورت جتها و بادهای داغ بیرون رانده میشود، که همچنان گاز خوشه را گرم نگه میدارند.
