در ژوئیه ۲۰۲۵، تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی ناسا، یک انفجار پرتو گاما را شناسایی کرد که حدود هفت ساعت طول کشید و آن را به طولانیترین انفجار ثبتشده تبدیل کرد. این رویداد که GRB 250702B نام دارد، بسیار فراتر از GRB های معمولی (که از میلیثانیه تا چند دقیقه طول میکشند) است و پالسهای تکراری تولید میکند. رفتار عجیب آن، نظریههایی را برانگیخته است، از جمله اینکه یک سیاهچاله “میانوزن” (صدها تا هزاران جرم خورشیدی) یک ستاره را از هم پاشیده است.
طبق این مقاله، در ۲ ژوئیه ۲۰۲۵، GRB 250702B برای اولین بار توسط تلسکوپ فرمی ناسا مشاهده شد. در طول چند ساعت بعد، بارها فعال شد و حداقل هفت ساعت پرتوهای گاما آزاد کرد – تقریباً دو برابر هر انفجار قبلی. در طول روز بعد، قبل از محو شدن، چندین جهش انتشار ایجاد کرد. برای روزها، ستارهشناسان پستاب آن را در نور مرئی و اشعه ایکس ردیابی کردند. این انفجار طولانی و چند قلهای، نوع جدیدی از انفجار بود، زیرا GRB های معمولی در عرض چند دقیقه محو میشوند.
یک فرضیه این است که جتهای انفجار پرتو گاما توسط یک سیاهچاله با جرم متوسط (حدود ۱۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ برابر جرم خورشید) که یک ستاره را از هم پاشیده، تغذیه شدهاند. چنین سیاهچالههای «میانوزن» یک احتمال هستند، اما به ندرت شناسایی میشوند. بنابراین، اگر چنین باشد، این اولین باری خواهد بود که یکی از آنها در حال تولید جت پرتو گاما دیده میشود. ایده متفاوت این است که یک سیاهچاله کوچک (تنها چند برابر جرم خورشید) در حال چرخش به دور یک ستاره «هلیومی» فشرده بوده، آن را از درون میبلعیده و باعث انفجار شده است. هر دو سناریو شواهدی برای پشتیبانی از خود دارند، اما هیچکدام قطعی نیستند و علت واقعی این رویداد هنوز ناشناخته است.
