سیارات فراخورشیدی غولپیکر، که به مشتریهای داغ معروف هستند و در نزدیکی ستارههایشان میچرخند، مدتهاست که اخترشناسان را در تلاش برای توضیح چگونگی شکلگیری چنین سیارات بزرگی در نزدیکی ستارههایشان، سردرگم کردهاند. اکنون، یک مطالعه جدید ادعا میکند که این معما را حل کرده است: این مشتریهای داغ، به جای اینکه در روزهای اولیه دیسکهای پیشسیارهای به شدت به بیرون پرتاب شده باشند، فقط از قسمتهای دیگر به آنجا آمدهاند. با مقایسه مقیاس زمانی برای دایرهای شدن مداری، شواهدی از سیاراتی پیدا کنید که دایرهایتر از آن چیزی هستند که میتوانستند از طریق مکانیسمهای مخرب تشکیل شوند، و این امر پشتیبانی قوی از مهاجرت روان دیسکی و دیدگاه جدیدی در مورد چگونگی شکلگیری سیستمهای سیارهای ارائه میدهد.
طبق گزارشی که در مجله نجوم منتشر شده است، دانشجوی دکترا، یوگو کاوایی و استادیار آکیهیکو فوکویی، زمان دایرهای شدن را برای بیش از ۵۰۰ مشتری داغ محاسبه کردند. محققان ۳۰ سیاره با مدارهای دایرهای و همتراز با ستاره را در سیستمهای چند سیارهای شناسایی کردند که نشاندهنده مهاجرت تدریجی دیسکی است، نه پراکندگی با خروج از مرکز بالا.
از نظر مقیاس زمانی مداری، رویکرد اتخاذ شده توسط تیم توکیو توضیحی برای مهاجرت مشتری داغ ارائه میدهد و ابزاری بالقوه برای بررسی مسیرهای تشکیل سیارات فراخورشیدی است.
مهاجرت آرام مشتریهای داغ از سیستمهای چند سیارهای پایدار پشتیبانی میکند و بینشهای جدیدی در مورد دینامیک سیارهای ارائه میدهد.
این کشف همچنین پیامدهایی برای پایداری و ساختار سیستمهای سیارهای دارد. مشتریهای داغی که به آرامی مهاجرت میکنند، کمتر احتمال دارد که سیارات نزدیک را مختل کنند، بنابراین سیستمهای چند سیارهای میتوانند زنده بمانند، برخلاف مهاجرت شدید که در آن سیارات همراه بیشتر به بیرون پرتاب یا پراکنده میشوند.
بینش تشکیل مشتری داغ در دینامیک و تنوع سیستمهای سیارهای ارزشمند است و کارهای مبتنی بر زمانبندی ممکن است سیارات فراخورشیدی مهاجر را کشف کنند و در نتیجه دانش تکامل منظومه شمسی را روشن کنند.
