تلسکوپ جیمز وب از ابزارهای قدرتمند خود برای ثبت تصویری دقیق از کهکشان NGC 5134 استفاده کرده است. از این مشاهدات، اخترشناسان میتوانند چرخه زندگی ستارگان را بررسی کنند و این دانش را به کهکشانهایی که در تصاویر بهصورت نقاط کوچک دیده میشوند، تعمیم دهند.
کهکشان NGC 5134 یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۶۵ میلیون سال نوری در صورت فلکی سنبله قرار دارد. این فاصله برای وب نزدیک به اندازهای است که امکان رصد جزئیات آن فراهم میشود. برای ثبت این تصویر، وب از تواناییهای همزمان دوربین فروسرخ نزدیک (NIRCam) و ابزار فروسرخ میانی (MIRI) خود بهره برده است.
NIRCam نور ستارگان و خوشههای ستارهای پراکنده در بازوهای مارپیچی کهکشان را ثبت میکند و ستارگان در تصویر به رنگ سفید-آبی دیده میشوند. از سوی دیگر، MIRI نور ساطع شده از غبار گرم اطراف ستارگان را دریافت میکند که در تصویر به رنگهای قرمز و نارنجی درخشان مشاهده میشوند. این غبار درخشان مولکولهای آلی پیچیدهای مانند هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای را آشکار میکند و به اخترشناسان امکان میدهد شیمی ابرهای بینستارهای را مطالعه کنند.
تصویر، هسته سفید-آبی درخشان کهکشان را نشان میدهد و تودههای غبار و گاز در بازوهای مارپیچی پراکندهاند. غبار و گاز با هم ابرهای بینستارهای را تشکیل میدهند که محل شکلگیری ستارگان هستند. در برخی نواحی ابرها متراکم و در برخی دیگر لکهلکه دیده میشوند که ممکن است ناشی از تأثیر تابش شدید ستارگان جوان باشد. ستارگان هنگام شکلگیری، گاز موجود در این ابرها را مصرف میکنند و پس از پایان عمر خود، بخشی از آن را به محیط اطراف باز میگردانند. برای ستارگان عظیم با جرم حدود هشت برابر خورشید ما، این بازگشت از طریق انفجارهای ابرنواختری عظیم انجام میشود که صدها سال نوری گسترش مییابند. در ستارگانی مانند خورشید، این انفجارها آرامتر هستند.
در پسزمینه تصویر، کهکشانهای دورتر نیز دیده میشوند، اما درک چرخه زندگی ستارگان در کهکشانهایی مانند NGC 5134 میتواند برای مطالعه کهکشانهای بسیار دور نیز مورد استفاده قرار گیرد و بینش ارزشمندی درباره تشکیل و تکامل ستارگان و ساختارهای کهکشانی ارائه دهد.
