سیارهای فراخورشیدی باستانی از جنس «گوی گدازه خیس» دانشمندان را شگفتزده کرد
جهانی پوشیده از گدازههای مذاب که درون لایهای ضخیم از بخار سنگ و مواد تبخیرشده پنهان شده، شاید قویترین شاهدی باشد که تاکنون از وجود یک سیاره سنگی فراخورشیدی دارای جو، فراتر از منظومه شمسی خود، در اختیار داریم.
تلسکوپ جیمز وب «دود» ناشی از سقوط دنبالهدارهای بیگانه را رصد کرد
تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) بهتازگی در یکی دیگر از «اولین کشفیات» خود نقشآفرینی کرده است؛ کشفی که نتایج آن بهصورت پیشچاپ در پایگاه arXiv و به قلم «سیسرو لو» از رصدخانه جمینی و همکارانش منتشر شده است.
روسیه چگونه با بازیافت ماژولهای ISS یک ایستگاه فضایی تازه میسازد؟
با نزدیک شدن به بازنشستگی ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) در سال ۲۰۳۰، چندین کشور و شرکت خصوصی فضایی برنامههایی برای استقرار ایستگاههای جانشین خود دارند.
یک دنیای اقیانوسی از خانواده منظومه شمسی حذف شد
بزرگترین قمر زحل، تیتان، شاید آنگونه که سالها تصور میشد، اصلاً یک اقیانوس زیرسطحی نداشته باشد.
نبرد در آسمانها: داستان پنج سیاره نوظهور و جوّشان را می خوانیم
یکی از اهداف اصلی تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) شناسایی جوّ سیارات فراخورشیدی است؛
ماه آمادهی پرتاب میشود؛ فناوری سکویهای پرتاب بازاستفادهپذیر می شود
مهندسی زیرساختهای پایدار در ماه؛ چالش ساخت نخستین سکویهای فرود و پرتاب را به وجود آورد.
ماموریت JUICE آژانس فضایی اروپا از فعالیتهای تازهی 3I/ATLAS پرده برمیدارد
در ماه آذز سال 1404، دنبالهدار میانستارهای 3I/ATLAS پس از مدتی پنهان ماندن در پشت خورشید، بار دیگر از دید ناظران زمینی و فضاپیماهای روباتیک خارج شد و حرکت خود را به سوی بخشهای بیرونی منظومه شمسی آغاز کرد.
کشف فضایی دانشمندان: چرا فصلهای زمین دیگر هماهنگ نیستند؟
دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا در برکلی با مشاهدهی فصلهای سیارهی ما از فضا به کشفی شگفتانگیز دست یافتهاند: بهار، تابستان، پاییز و زمستان روی زمین آنطور که تصور میکردیم هماهنگ و همزمان نیستند.
ابزارهای مأموریت IMAP آماده جمعآوری دادههای علمی شدند
در جریان بهکارگیری و راهاندازی تلسکوپهای فضایی جدید، چندین مرحلهی حیاتی وجود دارد که هر مأموریت باید آنها را با موفقیت پشت سر بگذارد.
هابل از تصادفهای کیهانی ویرانگر در سامانه فُمالهوت پرده برداشت
برخوردهای فاجعهبار در سامانه فُمالهوت از نگاه تلسکوپ هابل را بررسی می کنیم.
زمان در سیاره سرخ چقدر سریعتر میگذرد؟ پاسخ علمی بالاخره روشن شد
پژوهشی که توسط دو فیزیکدان از مؤسسه ملی استانداردها و فناوری آمریکا (NIST) انجام شده، نشان میدهد که ساعتها روی سیاره مریخ، بهطور میانگین، در هر شبانهروز ۴۷۷ میلیونیم ثانیه (یا ۴۷۷ میکروثانیه) سریعتر از ساعتهای روی زمین کار میکنند.
کشف احتمالی یک «سوپرکیلونوا» با دو انفجار؛ آیا اخترشناسان به هدف زدهاند؟
اخترشناسان ممکن است برای نخستین بار شاهد پدیدهای به نام «ابرکیلونوا» یا سوپرکیلونوا بوده باشند؛ رویدادی که ترکیبی از یک ابرنواختر و یک کیلونوا است.
یک سیاره غولپیکر در میان دو خورشید؛ عکس نادر نجومی منتشر شد!
اگر مقالات زیادی درباره سیارات در سامانههای دوتایی ستارهای بخوانید، متوجه میشوید تقریباً همه آنها به نوعی به «تاتوئین» اشاره میکنند، سیاره خیالی محل زندگی لوک اسکایواکر (و دارث ویدر) در مجموعه جنگهای ستارهای. حالا که این اشاره اجباری را پشت سر گذاشتیم، میتوانیم درباره «ابر-ژوپیتر» جدید صحبت کنیم؛ سیارهای که پژوهشگران دو تیم تحقیقاتی مستقل، یکی در دانشگاه نورثوسترن و دیگری در دانشگاه اکستر، به طور همزمان در دادههای قدیمی «تصویربردار سیاره جمینی» (Gemini Planet Imager یا GPI) پیدا کردند. چرا دو گروه تحقیقاتی مستقل تقریباً همزمان سیارهای جدید را در دادههای قدیمی پیدا کردند؟ به نظر میرسد هر دو گروه تحت تأثیر این واقعیت بودهاند که GPI به تازگی دوره فعالیت خود در تلسکوپ جمینی جنوبی در شیلی را به پایان رسانده و در حال انتقال به ماونا کی در هاوایی برای ارتقا و فعالیت در نیمکره شمالی است. GPI برای تصویربرداری مستقیم از سیارات فراخورشیدی طراحی شده بود، اگرچه تا کنون تنها توانسته شش سیاره را با موفقیت تصویر کند، از جمله دو سیاره جدید اگر مقاله اخیر را حساب کنیم. این موضوع به خوبی نشان میدهد که تصویربرداری مستقیم از سیاراتی که فاصله زیادی با ستاره میزبان خود ندارند، چقدر دشوار است. هر دو گروه پژوهشی به این فکر افتادهاند که انتقال GPI از جنوب به شمال فرصت مناسبی برای بازبینی دادههای آن از بیش از ۵۰۰ ستاره مختلف فراهم میکند؛ به همین دلیل بود که هر دو به طور همزمان به سیاره جدید در دادههای قدیمی برخوردند. جدیدترین سیارهای که GPI کشف کرده، از جهات زیادی منحصر به فرد است. این یک «ژوپیتر داغ» است، هرچند در واقع حدود ۶ برابر اندازه مشتری است و نکته مهم این است که به دور یک سامانه دوتایی ستارهای در فاصله حدود ۶۰ واحد نجومی (AU) میچرخد. در منظومه شمسی ما، این فاصله آن را فراتر از مدار…
چرا بیشتر سیارههای فراخورشیدی، جهانهای مذاب هستند
در نجوم مفهومی وجود دارد که به آن «زوالپذیری» یا degeneracy گفته میشود.