ستارهشناسان برای نخستین بار سه سیاهچاله کلانجرم را در یک کهکشان واحد شناسایی کردهاند. با این حال، اگرچه این کشف اهمیت زیادی دارد، برای درک کامل آن به مطالعات بیشتری نیاز است؛ بهویژه برای مشخص شدن سرنوشت این سه سیاهچاله.
سیاهچالهها به دلایل مختلفی ستارهشناسان را مجذوب خود میکنند؛ از قدرت فوقالعاده آنها گرفته تا رازهای بیشماری که همچنان درباره این اجرام کیهانی وجود دارد. اکنون پژوهشگران با شناسایی سه سیاهچاله کلانجرم در یک کهکشان، برای نخستین بار به کشفی شگفتانگیز دست یافتهاند.
این کهکشان J0148-۴۲۱۴ نام دارد و در فاصله حدود ۱۲.۵ میلیارد سال نوری از زمین قرار گرفته است. به همین دلیل، تصور میشود این کهکشان مدت کوتاهی پس از مهبانگ شکل گرفته باشد و ما اکنون آن را همانطور میبینیم که حدود ۱.۲ میلیارد سال پس از مهبانگ بوده است.
پژوهشگران با بررسی این جرم آسمانی، دو سیاهچاله کلانجرم را در مرکز کهکشان شناسایی کردند که حدود ۶۲۰ سال نوری از یکدیگر فاصله دارند. یک سیاهچاله سوم نیز شناسایی شده که حدود ۵۵۰۰ سال نوری با مرکز کهکشان فاصله دارد.
جرم این سه سیاهچاله بهترتیب حدود ۸۰ میلیون، ۶۰۰ هزار و ۲ میلیون برابر جرم خورشید تخمین زده شده است.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. به گفته ستارهشناسان، پرجرمترین سیاهچاله در مقایسه با کمجرمترین سیاهچاله، نرخ برافزایش پایینتری دارد. نرخ برافزایش نشان میدهد یک سیاهچاله با چه سرعتی ماده اطراف خود را جذب میکند.
دکتر جیووانی ماتزولاری، نویسنده دوم این مطالعه و پژوهشگر مؤسسه ماکس پلانک (MPE)، در اینباره میگوید:
«دادههای تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) به ما اجازه دادند نهتنها هر سه سیاهچاله را شناسایی کنیم، بلکه جرم آنها، نرخ برافزایش و جرم ستارهای کهکشان را نیز تخمین بزنیم. ما جرم کلی ستارهای حدود ۱.۳ میلیارد برابر جرم خورشید را به دست آوردیم و سیاهچالهها بخش قابلتوجهی از این جرم را تشکیل میدهند.»
این کشف میتواند سرنخهای مهمی درباره نحوه شکلگیری و تکامل سیاهچالههای کلانجرم و همچنین چگونگی رشد کهکشانها در نخستین میلیارد سالهای کیهان در اختیار دانشمندان قرار دهد.
