پس از یک پرواز آزمایشی موفق، آژانس فضایی کشور، مرحله اول قابل بازیابی یک موشک را از دریای چین جنوبی بازگرداند و گامی مهم در پیشبرد برنامههای فرود انسانی بر ماه تا سال ۲۰۳۰ برداشت. بازیابی موفق این مرحله بلافاصله پس از یک آزمایش حیاتی کنترل پرواز در ارتفاع پایین که اوایل هفته انجام شد، صورت گرفت. در این آزمایش، مرحله اول موشک با بهرهگیری از موتورهای خود و بالههای شبکهای بهطور کنترلشده به زمین بازگشت و بهصورت ایمن در یک منطقه دریایی مشخص فرود آمد.
آژانس فضایی همچنین یک آزمایش فرار در شرایط حداکثر فشار دینامیکی برای سیستم فضاپیمای سرنشیندار منگژو انجام داد. هر دو پرتابگر لانگ مارچ-۱۰ و فضاپیمای منگژو نقش کلیدی در دستیابی به هدف کشور برای انجام مأموریت سرنشیندار به ماه تا سال ۲۰۳۰ دارند و همزمان از عملیات جاری ایستگاههای فضایی نزدیک به زمین نیز پشتیبانی میکنند.
برنامه موشکهای پرتاب به دو پیکربندی اصلی تقسیم شده است تا بتواند نیازهای دو مأموریت متفاوت را پوشش دهد. مدل استاندارد لانگ مارچ-۱۰ یک موشک سنگینوزن است که ارتفاع آن ۹۲.۵ متر بوده و وزن برخاست آن ۲۱۸۹ تن متریک است. این موشک با بهرهگیری از یک بوستر مرکزی و بوسترهای جانبی طراحی شده و توانایی حمل حداقل ۲۷ تن بار به مسیر انتقال زمین تا ماه را دارد.
در مقابل، عملیات نزدیک به زمین بر اساس نسخه مشتق شده لانگ مارچ-۱۰A انجام میشود. این نمونه کوتاهتر با ارتفاع ۶۷ متر و وزن ۷۴۰ تن، از مرحله اول کاملاً قابل بازیابی بهره میبرد که اخیراً از دریا بازگردانده شده است. این مدل بهطور ویژه برای ایستگاه فضایی تیانگونگ بهینهسازی شده و ظرفیت حمل ۱۴ تن را دارد، که آن را برای پروازهای مکرر فضایی مناسبتر میسازد.
بازگرداندن مرحله اول موشک نه تنها نشاندهنده پیشرفت در فناوری موشکهای قابل استفاده مجدد است، بلکه هزینههای پرتاب را کاهش میدهد و امکان انجام پروازهای فضایی مکرر را فراهم میکند. در طول آزمایشهای اخیر، این مرحله اول توانست بهطور مستقل با موتورهای خود و کنترل بالهها مسیر بازگشت را مدیریت کند و بدون آسیب به منطقه هدف فرود آید، که نشانهای از قابلیت اعتماد بالای سیستم بازیابی است.
آزمایش فرار در شرایط فشار دینامیکی حداکثری برای فضاپیمای منگژو نیز اهمیت بالایی داشت، زیرا ایمنی خدمه و پایداری سیستمهای پرواز در شرایط بحرانی را تأیید میکند. این آزمایشها پایهای برای تضمین عملکرد موفق مأموریتهای سرنشیندار آینده به ماه و عملیات در ایستگاههای فضایی نزدیک زمین فراهم میکند.
لانگ مارچ-۱۰ با ارتفاع ۹۲.۵ متر، ساختاری شامل بوستر مرکزی و بوسترهای جانبی دارد که به آن امکان میدهد بارهای سنگین را به مسیر انتقال زمین تا ماه ارسال کند. این پرتابگر برای مأموریتهای بلندمدت فضایی طراحی شده و ظرفیت حمل بار ۲۷ تن را دارد، در حالی که نسخه کوتاهتر لانگ مارچ-۱۰A برای عملیات نزدیک به زمین بهینهسازی شده و با ارتفاع ۶۷ متر و ظرفیت حمل ۱۴ تن، پروازهای مکرر و سریع به ایستگاههای فضایی را ممکن میسازد.
استفاده از مرحله اول قابل بازیابی در لانگ مارچ-۱۰A، مزیت قابل توجهی در کاهش هزینههای پرتاب ایجاد کرده و انعطافپذیری بیشتری برای اجرای مأموریتهای متنوع فراهم میکند. این مرحله پس از بازگشت از دریا میتواند برای پروازهای بعدی آماده شود و چرخه استفاده مجدد آن، بهرهوری کل سیستم پرتاب را افزایش میدهد.
موفقیت در بازگرداندن مرحله اول و انجام آزمایشهای ایمنی برای فضاپیمای سرنشیندار، به کشور امکان میدهد تا با اطمینان بیشتری برنامه فرود انسانی بر ماه را دنبال کند و زیرساختهای لازم برای مأموریتهای فضایی پیچیدهتر را توسعه دهد. فناوری مرحله اول قابل بازیابی و پیکربندیهای مختلف موشکهای لانگ مارچ-۱۰، پایهای برای گسترش مأموریتهای فضایی و افزایش تعداد پروازها در آینده فراهم میکند.
این دستاوردها همچنین نشاندهنده پیشرفتهای فناوری و توانایی مهندسی کشور در زمینه طراحی موشکهای سنگینوزن و سیستمهای فضایی سرنشیندار است و میتواند نقشی کلیدی در دستیابی به اهداف بلندمدت فضایی، از جمله مأموریتهای ماه و توسعه ایستگاههای فضایی آینده ایفا کند. علاوه بر این، مدل لانگ مارچ-۱۰A با ظرفیت حمل ۱۴ تن و مرحله اول بازیابیشده، امکان اجرای مأموریتهای نزدیک به زمین با تکرار بالا را فراهم میکند و در عین حال هزینههای عملیاتی را کاهش میدهد.
این موفقیتها نشان میدهند که ترکیب فناوری موشکهای سنگین، سیستمهای سرنشیندار پیشرفته و مراحل بازیابی قابل استفاده مجدد، میتواند مسیر دستیابی به مأموریتهای پیچیده فضایی، از جمله فرود انسانی بر ماه تا سال ۲۰۳۰، را هموار کند و تجربه عملیاتی ارزشمندی برای توسعه زیرساختهای فضایی آینده فراهم نماید.
