در یک بیانیه مطبوعاتی، این شرکت از مفهوم جدیدی از عملیات با عنوان «ترکیبی افقی/عمودی» (CONOPS) رونمایی کرد که امکان تسریع جدول زمانی برای پرتاب را فراهم میکند.
اگر همهچیز طبق برنامه پیش برود، این کار اجازه میدهد بلو اوریجین تا پایان سال دوباره نیو گلن را پرتاب کند؛ نتیجهای که پس از انفجار ماه مه، بسیاری از منتقدان آن را تقریباً منتفی میدانستند، انفجاری که بخش بزرگی از زیرساختهای پرتاب بلو اوریجین را از بین برد.
در عمل، شرکت فضایی خصوصی جف بزوس بهجای آنکه سکوی پرتاب خود را دقیقاً به همان شکل قبلی بازسازی کند، از یک مفهوم کاملاً جدید برای پرتاب استفاده خواهد کرد.
با این حال، به نظر میرسد بلو اوریجین یک برگ برنده در آستین دارد. این سامانه جدید از پیش برای پیکربندی فوقسنگین آینده نیو گلن در حال توسعه بوده و شانس تحقق جدول زمانی جاهطلبانه این شرکت را افزایش میدهد.
بازگشت نیو گلن به پرواز اهمیت زیادی دارد. این موضوع میتواند به بلو اوریجین اجازه دهد که تا اواخر امسال یک فرودگر قمری را به قطب جنوب ماه بفرستد. در این صورت، این شرکت به برنامه آرتمیس ناسا کمک میکند تا شتابی بسیار موردنیاز را حفظ کند.
موشک نیو گلن بلو اوریجین در ۲۸ مه، هنگام انجام یک آزمایش معمول احتراق ساکن موتور در مجتمع پرتاب 36A (LC-36A) این شرکت در پایگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا، منفجر شد.
این موشک در یک گوی آتشین نارنجیرنگ فرو رفت و هم خود آن و هم زیرساختهای حیاتی پرتاب را نابود کرد. در بیانیه بلو اوریجین، مدیرعامل دیو لیپ تأیید کرد که این شرکت خصوصی «برج صاعقهگیر، سازه حملکننده-برپاکننده و سیلندرهای هیدرولیک» خود را از دست داده است.
همانطور که از نامش پیداست، برج صاعقهگیر هم محافظت در برابر صاعقه را فراهم میکند و هم تکیهگاه سازهای است. در همین حال، سازه حملکننده-برپاکننده، موشک را به سکوی پرتاب منتقل میکند و سپس آن را پیش از پرتاب بهصورت عمودی در جای خود قرار میدهد.
از دست رفتن این زیرساختها نهتنها برای بلو اوریجین، بلکه برای ناسا نیز مشکل بزرگی است. آژانس فضایی آمریکا برای برنامه آرتمیس خود بهشدت به اسپیسایکس و بلو اوریجین وابسته است؛ برنامهای که هدفش بازگرداندن انسان به سطح ماه تا پایان این دهه و ایجاد یک پایگاه دائمی قمری پیش از چین است.
برنامه سیستم فرود انسانی استارشیپِ اصلاحشده اسپیسایکس با تأخیرهای سنگینی روبهرو شده است. یک نمایش مهم سوختگیری مداری که قرار بود سال گذشته انجام شود، هنوز محقق نشده است.
در مقابل، بلو اوریجین پیش از این عقبگرد انفجاری، در موقعیتی بود که میتوانست جایگزین قابلاعتمادی برای اسپیسایکس ارائه دهد. فرودگر قمری بدون سرنشین Mk ۱ قرار بود اواخر امسال با نیو گلن پرواز کند؛ مأموریتی که فناوری فرودگر سرنشیندار این شرکت را به نمایش میگذاشت.
با این حال، اگر بیانیه اخیر بلو اوریجین درست باشد، انفجار نیو گلن آنقدرها هم که در ابتدا تصور میشد، یک عقبگرد جدی نیست.
با وجود از دست رفتن یک موشک و خسارت به زیرساختها، به گفته مدیرعامل، «ما در عین حال شانسهای زیادی هم آوردیم و قصد داریم حداکثر استفاده را از آنها ببریم.»
این تا حد زیادی به این دلیل است که این شرکت فضایی از فناوری موجود برای ساخت زیرساختی چابکتر برای پرتاب استفاده خواهد کرد.
لیپ افزود: «برای بازگشت به پرواز در امسال، ما همان سکوی قبلی را بازسازی نمیکنیم. مستقیم به سراغ یک CONOPS ترکیبی افقی/عمودی میرویم.»
