ارندل: JWST نشان می‌دهد که دورترین ستاره ممکن است یک خوشه ستاره‌ای باشد

دورترین جرم کیهان که تاکنون کشف شده است، Earendel، ممکن است در واقع یک ستاره تنها نباشد، همانطور که دانشمندان در ابتدا تصور می‌کردند. این جرم در سال ۲۰۲۲ توسط تلسکوپ فضایی هابل مشاهده شد و به نظر می‌رسید که تنها ۹۰۰ میلیون سال پس از بیگ بنگ، در زمانی که کیهان نوزاد بود، تکامل یافته است. اما داده‌های جدید از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) که به تازگی راه‌اندازی شده است، نشان می‌دهد که Earendel ممکن است یک ستاره عظیم تنها نباشد، بلکه گروه کوچکی از آنها، یک خوشه ستاره‌ای باشد.

طبق گزارش Live Science، ارندل در کهکشان Etendeka از قوس طلوع خورشید، در فاصله حدود ۱۲.۹ میلیارد سال نوری از زمین واقع شده است. ما می‌توانیم آن را به لطف اثر خاصی که به عنوان عدسی گرانشی شناخته می‌شود، ببینیم. عدسی زمانی رخ می‌دهد که یک خوشه کهکشانی عظیم، نور اجرام بسیار دورتر را تاب می‌دهد و تقویت می‌کند. در این مورد، نور Earendel ۴۰۰۰ برابر درخشان‌تر بود و به گونه‌ای می‌درخشید که ستاره‌شناسان می‌توانستند آن را ثبت کنند. چنین هم‌ترازی‌های نادری دانشمندان را به این فکر می‌اندازد که آیا این جرم در واقع چیزی بیش از یک ستاره واحد است یا خیر.

داده‌های اولیه JWST نشان داده بود که Earendel ممکن است یک ستاره بسیار داغ و عظیم باشد که یک میلیون برابر خورشید می‌درخشد و احتمالاً حتی نیمی از یک جفت ستاره بوده است. اما داده‌های طیف‌سنجی جدید از ابزار NIRSpec JWST شبیه الگویی است که ما در خوشه‌های ستاره‌ای می‌بینیم. این بدان معناست که Earendel ممکن است در واقع از بسیاری از ستاره‌ها تشکیل شده باشد که به طور هماهنگ می‌سوزند.

این ایده جدید توسط همه دانشمندان پذیرفته نشده است. خوشه‌های ستاره‌ای و ستاره‌های منفرد می‌توانند تقریباً یکسان به نظر برسند، در وضوح JWST، گفت: «برایان ولچ، رهبر تیمی که برای اولین بار Earendel را پیدا کرد. او فکر می‌کند قبل از اینکه کسی بتواند با اطمینان بگوید، به اطلاعات بیشتری نیاز داریم.»

برای حل این موضوع، دانشمندان در تلاشند تا Earendel را برای هرگونه میکرولنزینگ، تغییرات کوچک در روشنایی که می‌تواند بزرگی آن را نشان دهد، زیر نظر بگیرند. مطالعه آینده با JWST از Earendel ممکن است به طور بالقوه نشان دهد که آیا یک ستاره واحد است یا یک خوشه ستاره‌ای.