کهکشان بیضوی NGC 4388، واقع در خوشه سنبله، تقریباً ۶۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد. همانطور که در تصویر اخیر آپلود شده در سایت هابل در اواخر سال ۲۰۲۵ نشان داده شده است، دارای یک دنباله طولانی و جذاب از گاز درخشان است.
این کهکشان که از منظر زمین از لبه دیده میشود، یک برآمدگی درخشان از گاز یونیزه شده را نشان میدهد که از هسته آن بیرون زده است. علاقه علمی زیادی به نیروهایی که باعث این جدا شدن گاز میشوند وجود دارد، زیرا این برآمدگی خاص در عکسهای قبلی قابل مشاهده نبود.
به گفته ناسا، NGC 4388 در حال عبور از میان گاز داغ در خوشه سنبله است که مانند یک باد مخالف کیهانی بر روی کهکشان عمل میکند. ناسا خاطرنشان میکند که “فشار ناشی از گاز داغ درون خوشه، گاز را از دیسک NGC 4388 دور میکند و باعث میشود که به دنبال آن کشیده شود.”
این فرآیند – که به عنوان تخلیه فشار ضربهای شناخته میشود – رگهای از مواد را در پشت کهکشان باقی میگذارد و میتواند به آرامی مخزن گاز آن را تخلیه کند و تشکیل ستارههای آینده را کند کند.
دلیل درخشش گاز هنوز مشخص نیست، اما ستارهشناسان معتقدند که سیاهچاله مرکزی NGC 4388 نقش کلیدی دارد. قرص برافزایشی فوقالعاده داغ آن، تابش شدیدی را منتشر میکند که میتواند مواد نزدیک را یونیزه کند، در حالی که امواج ضربهای ناشی از حرکت سریع کهکشان از طریق خوشه سنبله ممکن است رشتههای دورتر را روشن کند.
به گفته ناسا، تصویر جدید شامل دادههایی از طول موجهای اضافی است که ابر گازی یونیزه شده قبلاً نامرئی را به نمایش میگذارد.
این فیلترها، گاز درخشان کمنور را برجسته میکنند و فرآیندهای پرانرژی در حال کار در هسته کهکشان را برجسته میکنند. گاز درخشان NGC 4388 احتمالاً از تابش نزدیک سیاهچاله مرکزی آن و امواج ضربهای سرچشمه میگیرد، همانطور که توسط تصویربرداری چند طول موجی ناسا که ابرهای یونیزه شده قبلاً نامرئی را در کهکشان برجسته میکند، نشان داده شده است.
