جهان بیکران است، اما برخی از شگفتانگیزترین و اسرارآمیزترین اجرام آسمانی در همسایگی ما قرار دارند. یکی از این اجرام، سیارکی فلزی است که سفینه فضایی ناسا با نام «سایکی» (Psyche) در حال کاوش آن است.
این سفینه در مسیر خود به سوی این سیارک اسرارآمیز، تصاویری شگفتانگیز از منظومه شمسی ثبت کرده است. در تاریخ ۱۵ مه، سفینه سایکی از نزدیکی سیاره مریخ عبور کرد و تنها حدود ۴۶۰۰ کیلومتر (۲۸۰۰ مایل) از سطح این سیاره سرخ فاصله داشت. سرعت این عبور بیش از ۱۹٬۸۴۸ کیلومتر (۱۲٬۰۰۰ مایل) در ساعت بود.
این پرواز نزدیک به مریخ، علاوه بر ثبت یک ویدیوی تایملپس خیرهکننده و تصاویری از مریخ به شکل هلال نازک شبانه، دو هدف مهم دیگر را نیز محقق کرد. اول اینکه، این «تمرین» برای مأموریت اصلی، حسگرهای سفینه را برای مشاهده بهتر شوک مریخ که ذرات را مانند دماغه کشتی از اطراف سیاره منحرف میکند، کالیبره کرد.
همچنین، این سفینه از کلاهک یخی غنی از آب در قطب جنوب مریخ که حدود ۷۰۰ کیلومتر وسعت دارد و همچنین دهانه دوقلوی دهانه دوقلو عکسبرداری کرد.
هدف دوم، افزایش قابل توجه سرعت سفینه سایکی با استفاده از گرانش مریخ به عنوان یک «قلاب سنگ» سیارهای بود. دون هان، سرپرست ناوبری مأموریت سایکی در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، میگوید که مریخ سرعت سفینه را ۱۰۰۰ مایل در ساعت افزایش داده و صفحه مداری آن را حدود ۱ درجه نسبت به خورشید تغییر داده است.
این مانور کمک گرانشی که سالها برای آن برنامهریزی شده بود، به سفینه اجازه داد تا بدون مصرف سوخت اضافی، سرعت خود را افزایش دهد و مسیر خود را به سوی سیارک سایکی که در تابستان ۲۰۲۹ به آن خواهد رسید، تنظیم کند.
مقصد نهایی این سفینه، سیارکی به نام سایکی است که در سال ۱۸۵۲ توسط ستارهشناس ایتالیایی، آنیباله دِ گاسپاریس، کشف شد. اخترشناسان حدس میزنند که سایکی ممکن است هسته فلزی یک سیاره اولیه باشد که در اثر برخورد با اجرام دیگر متلاشی شده است.
این سیارک که تقریباً ۲۸۰ کیلومتر (۱۷۰ مایل) در طولانیترین بعد خود است، تقریباً به اندازه ماساچوست اما ترکیب دقیق آن هنوز نامشخص است. انتظار میرود در آگوست ۲۰۲۹، زمانی که مأموریت سایکی به این سیارک میرسد، جزئیات بیشتری از آن مشخص شود.
سفینه سایکی که در سال ۲۰۲۳ با موشک فالکون هوی اسپیسایکس پرتاب شد، خود نیز به همین نام خوانده میشود و تقریباً به اندازه یک زمین تنیس تکنفره است. این سفینه خورشیدی همچنین مجهز به مجموعه حسگرها است.
این مجموعه شامل یک تصویربردار چندطیفی برای ثبت سیارک در طول موجهای مختلف نور، یک طیفسنج گاما و نوترون برای تعیین ترکیب شیمیایی سطح آن، و یک مغناطیسسنج برای اندازهگیری میدان مغناطیسی باقیمانده آن است.
علاوه بر این، یک سیستم ارتباطی نوری مبتنی بر امواج رادیویی X-band، میدان گرانشی و ترکیب داخلی سیارک را تعیین خواهد کرد.
این سفینه همچنین در حال آزمایش سیستم ارتباطی نوری پیشرفته در فضای عمیق (DSOC) است که دادهها را با استفاده از لیزرهای فروسرخ نزدیک به جای امواج رادیویی به زمین ارسال میکند. این سیستم حتی اولین ویدیوی گربه فضایی را نیز منتقل کرده است.
لیندسی الکینز-تانتون، محقق اصلی مأموریت سایکی، میگوید که تیمهای تصویربردار، مغناطیسسنج و طیفسنج گاما و نوترون برای استفاده حداکثری از این برخورد سیارهای تلاش کردهاند و همه ابزارها نتایج عالی ارائه دادهاند.
مشخص خواهد شد که آیا سایکی بیشتر شبیه یک هسته سیارهای است که در اثر برخوردها آسیب دیده یا یک توده آوار مانند سیارک بنو است. الکینز-تانتون نتیجه میگیرد «به سوی سیارک سایکی!»
خلاصه
سفینه فضایی سایکی ناسا در مسیر خود به سوی سیارک فلزی سایکی، از کنار مریخ عبور کرده و تصاویری بینظیر ثبت کرده است. این مانور به سفینه کمک کرده تا سرعت خود را افزایش دهد و برای رسیدن به مقصد خود در سال ۲۰۲۹ آماده شود. مأموریت سایکی قرار است اطلاعات جدیدی درباره این سیارک منحصر به فرد و ترکیب آن به ما بدهد.
