آژانس فضایی ناسا در حال بررسی استفاده از یک ربات زمینی است که پیش از این برای آزمایش نرمافزار و قابلیتهای ربات مریخنورد “پرسویرنس” ساخته شده بود، برای مأموریتهای آینده در ماه. این ربات که در ابتدا “OPTIMISM” نام داشت و برای شبیهسازی عملیات در مریخ طراحی شده بود، اکنون با نام “PROMISE” (Polar Rover for Observation, Mapping, and In-Situ Exploration) برای کاوش در قطب جنوب ماه مورد مطالعه قرار گرفته است.
این ربات برخلاف بسیاری از مریخنوردها و کاوشگرهای فضایی که از پنلهای خورشیدی استفاده میکنند، مجهز به ژنراتور ترموالکتریک رادیوایزوتوپی (RTG) خواهد بود. این منبع تغذیه نه تنها امکان فعالیت در مناطق تاریک و سایهدار دهانههای قمری را فراهم میکند، بلکه به گرم نگه داشتن ربات در طول شبهای سرد و طولانی ماه نیز کمک خواهد کرد.
ناسا این طرح را به عنوان بخشی از تلاشهای گستردهتر خود برای ایجاد پایگاه دائمی در ماه و حمایت از اکتشافات طولانیمدت در نزدیکی قطب جنوب ماه ارائه کرده است. به جای طراحی یک ربات کاملاً جدید، این آژانس در حال ارزیابی قابلیت انطباق یک پلتفرم مهندسی موجود برای یک مأموریت علمی پروازی است.
در صورت انتخاب، “PROMISE” نقش متفاوتی نسبت به آنچه در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا ایفا میکرد، بر عهده خواهد گرفت. این ربات به جای آزمایش نرمافزار و حرکات بازوی رباتیک بر روی زمین، منطقه قطبی ماه را کاوش کرده و به دنبال منابعی خواهد بود که بتوانند از حضور طولانیمدت انسان در ماه پشتیبانی کنند.
وظایف “PROMISE” شامل مشخصهیابی سطح و زیرسطح ماه، نقشهبرداری از عوارض زمین، بررسی ویژگیهای زیرسطحی و جستجو برای منابعی مانند یخ آب خواهد بود. این دادهها به درک بهتر یکی از جذابترین مناطق ماه از نظر علمی و عملیاتی کمک کرده و اطلاعات ارزشمندی را پیش از ورود فضانوردان جمعآوری خواهند کرد. همچنین، دانش دقیقتر از زمین، خاک و منابع موجود میتواند به برنامهریزان مأموریت در تعیین مکان زیرساختهای آینده، شناسایی خطرات احتمالی و آمادگی بهتر برای عملیات طولانیمدت فضانوردان در قطب جنوب ماه کمک کند.
استفاده از سختافزارهای اثباتشده و بازیافت آنها، رویکردی است که ناسا به طور فزایندهای در پیش گرفته است. توسعه یک ربات سیارهای جدید نیازمند سالها مهندسی، آزمایش و صلاحیتسنجی است. استفاده از یک پلتفرم مهندسی موجود میتواند تلاشهای توسعهای را در مقایسه با شروع از صفر کاهش دهد و از تجربه عملیاتی سالها استفاده کند.
ناسا جزئیات دقیقی از تغییرات مورد نیاز برای آمادهسازی “PROMISE” برای پرواز ارائه نکرده است، اما تبدیل یک وسیله مهندسی زمینی به یک مأموریت قمری احتمالاً نیازمند کار گستردهای قبل از پرتاب خواهد بود.
این پروژه همچنین نقش مکمل اکتشافات رباتیک و انسانی را برجسته میکند. مأموریتهای رباتیک میتوانند دادههای علمی جمعآوری کرده، زمین را ارزیابی کنند و خطرات احتمالی را پیش از رسیدن فضانوردان شناسایی کنند. با اطلاعات جمعآوری شده توسط “PROMISE”، فضانوردان برنامه آرتمیس میتوانند با درک بهتری از محیط اطراف خود، برنامههای اکتشافی آینده را اصلاح کنند.
این ربات هنوز در مرحله پیشنهادی است و ناسا تاریخ پرتاب یا معماری نهایی مأموریت را اعلام نکرده است. با این حال، این ایده نشاندهنده فصل جدیدی بالقوه برای وسیلهای است که در ابتدا برای پشتیبانی از اکتشافات از زمین ساخته شده بود و اکنون ممکن است مأموریت اکتشافی خود را بر روی سطح ماه آغاز کند.
