پرتوهای کیهانی کهکشانی به ذرات پرانرژی اشاره دارند که در سال ۱۹۱۲ کشف شدند، اگرچه منشأ آنها همچنان یک راز باقی مانده است. این واقعیت که چین با رصدخانه LHAASO خود یک سحابی پرتو ایکس را در پشت یک منبع شناسایی کرد، منجر به مشاهدات جدید MSU از سحابی پرتو ایکس شده است که توسط یک تپاختر انرژی گرفته است. این نشان میدهد که این شیء یک PeVatron نادر است که یک شتابدهنده کیهانی قدرتمند است که قادر به پرتاب ذرات به انرژیهای عظیم است. این یافته، اخترشناسان را یک گام به حل معمای صد ساله پرتوهای کیهانی نزدیکتر میکند.
طبق مطالعه اخیر منتشر شده در مجله اخترفیزیک، با استفاده از دادههای پرتو ایکس XMM-نیوتن، این تیم یک تشخیص غیرقابل توضیح LHAASO را به یک سحابی باد تپاختر مرتبط کرد – حبابی در حال گسترش از ذرات پرانرژی که توسط یک ستاره نوترونی چرخان پرتاب میشود. این موضوع، این شیء را به عنوان یک “PeVatron” نادر، یک شتابدهنده کیهانی طبیعی قدرتمند، تأیید میکند. این یافته به کشف قبلی LHAASO در مورد حدود دوازده شتابدهنده شدید دیگر میافزاید.
فراتر از اشعه ایکس، ستارهشناسان از کاوشگرهای «چند-پیامرسان» استفاده میکنند. سال گذشته، رصدخانه نوترینوی IceCube در قطب جنوب، یک نوترینوی کیهانی پرانرژی را تا یک بلازار دوردست ردیابی کرد – این اولین باری بود که یک شتابدهنده کیهانی در خارج از کهکشان ما از این طریق مشخص میشد. IceCube در نزدیکی ما، دوازده منبع فوق پرانرژی LHAASO را برای نوترینوها بررسی کرده و هیچ نوترینویی پیدا نکرده و محدودیتهایی را برای این شتابدهندههای کهکشانی تعیین کرده است.
مطالعات آینده، همانطور که تیم ژانگ در نظر دارد، تشخیص نوترینوها را با مشاهدات اشعه ایکس و اشعه گاما ترکیب خواهد کرد تا سرانجام معمای اشعه کیهانی را حل کند. به عنوان مثال، ارتقاء برنامهریزیشده IceCube-Gen2 حساسیت به چنین نوترینوهای کهکشانی را به طرز چشمگیری افزایش میدهد.
