اطلاعات جدید از تلسکوپ کیهانشناسی آتاکاما (ACT) بحث جدیدی را در مورد مقدار واقعی ثابت هابل، سرعت انبساط جهان، مطرح میکند. یکی از نکات اصلی چنین مشاهدات دقیقی این است که بین نرخ انبساط بهدستآمده از جهان اولیه و نرخ انبساط بهدستآمده برای جهان محلی، تفاوت دیرینهای وجود دارد و این موضوع با مشاهدات دقیق تأیید میشود. برای کسانی که ممکن است آگاه نباشند، این تفاوت بین این دو مقدار، تنش هابل نامیده میشود و امروزه حتی مهمتر هم شده است.
طبق این مقاله، دادههای نهایی ACT – که شامل تقریباً دو دهه مشاهدات است، شامل نقشههای با وضوح بالا از قطبش پسزمینه مایکروویو کیهانی (CMB) است. این نقشهها اندازهگیریهای دمایی قبلی از فضاپیمای پلانک را تکمیل میکنند و «نگاهی» واضحتر به نور اولیه جهان ارائه میدهند.
به گفته محققان ACT، مقایسه این نقشههای قطبش جدید با دادههای قدیمیتر شبیه به «تمیز کردن عینک» است که ویژگیهای ظریفی را که قبلاً پنهان بودهاند، آشکار میکند. نکته قابل توجه این است که ثابت هابل مشتق شده از قطبش CMB در ACT با نتایج پلانک همسو است – که نرخ انبساط پایینتر مرتبط با جهان اولیه را تقویت میکند.
از آنجا که مقدار مشتق شده از CMB کاملاً پایینتر از نرخی است که با استفاده از ابرنواخترهای نزدیک و سایر شاخصهای فاصله یافت میشود، تنش هابل قویتر شده است، نه یک اتفاق اندازهگیری. بسیاری از مدلهای کیهانشناسی جایگزین که سعی در تطبیق این اختلاف داشتند، اکنون رد شدهاند.
این نشان میدهد که چارچوب کیهانشناسی استاندارد، معروف به مدل Lambda-CDM، ممکن است ناقص باشد. در نهایت، یافتههای جدید، راز را آشکارتر میکند و کیهانشناسان را مجبور میکند تا برخی از فرضیات اساسی خود را دوباره بررسی کنند.
