هجوم به جبهه فضایی در سال ۲۰۲۵ به طور خاص با نرخ بالای غیرمعمول شکستهای آتشین مشخص میشد. بیش از دوازده تلاش پرتاب در سراسر جهان فاجعهبار بود.
برای مثال، فضاپیمای استارشیپ اسپیسایکس در طول پرتابهای آزمایشی خود از هم پاشید و موشک جدید H3 ژاپن نتوانست وارد مدار شود. ماهواره دیگری که توسط PSLV هند از دست رفت، یک ماهواره رصد زمین بود که پس از نقص مرحله سوم از بین رفت. حتی یک فرودگر قمری خصوصی نیز در تلاش برای فرود روی ماه موفق نشد. شرکتها ادعا میکنند که از هر حادثه ناگوار درس خواهند گرفت.
طبق گزارش رویترز، در ایالات متحده، موشک آلفای فایرفلای آئرواسپیس در ماه آوریل دچار نقص در تقویتکننده شد و یک ماهواره لاکهید مارتین را به اقیانوس انداخت. بخش فضایی خصوصی چین شاهد شکستهایی بود: سرس-۱ شرکت گلکتیک انرژی در ماه نوامبر نتوانست به مدار برسد و موشک ژوکو-۳ شرکت لنداسپیس سوخت فرود خود را از دست داد. سال ۲۰۲۵، در مجموع شاهد ۱۳ شکست پرتاب مداری بود.
پرتابگر H3 ژاپن نتوانست یک ماهواره ناوبری را وارد کند. موشک اینواسپیس کره جنوبی، ۳۰ ثانیه پس از پرتاب در برزیل، دچار سانحه شد. حتی اروپا نیز با انفجار موشک اسپکتروم هوافضای ایسار آلمان، چند ثانیه پس از پرتاب از نروژ، یک حادثه ناگوار را ثبت کرد.
شرکتها قول دادند که پس از هر حادثه ناگوار، آن را بررسی و تغییر دهند. لنداسپیس اعلام کرد که دادههای پرواز ژوکو-۳ را برای بهبود ماموریت بازیابی موشک خود بررسی خواهد کرد. آژانس فضایی ژاپن (JAXA) هشدار داد که تا زمان حل مشکل، پرتاب دیگری از H3 انجام نخواهد داد.
اینواسپیس با عذرخواهی بابت سانحه در برزیل پاسخ داد و قصد دارد در ابتدای سال ۲۰۲۶ دوباره پرتاب را انجام دهد. فلسفه تحمل ریسک، که اسپیس ایکس قبلاً از طریق اصلاحات آن را اجرا کرده است، بر خرابی نمونههای اولیه و دادههایی که باید آموخته شوند، تمرکز دارد.
