تجربه وزوز گوش برای کسانی که هرگز آن را نداشتهاند، دشوار است؛ صدایی مداوم که تنها فرد مبتلا آن را میشنود و میتواند زندگی روزمره را مختل کند. بسیاری از بیماران پس از شروع این عارضه، دچار افت شدید سلامت روان میشوند و به دلیل نبود درمان قطعی، تصور بهبود شرایط برایشان دشوار است. با این حال، تحقیقات جدید نشان میدهد که مغز در برابر این صدای مزاحم، بیتفاوت نمیماند.
مطالعات جدید که در نشریه گروهی از محققان منتشر شده، حاکی از آن است که مغز با گذشت زمان و تبدیل شدن وزوز گوش به یک وضعیت مزمن، خود را بازسازی میکند. در حالی که در مراحل اولیه، مغز در حالت هوشیاری و تنش بالایی قرار دارد، با گذشت زمان الگوهای فعالیت عصبی تغییر میکنند تا فرد بتواند با این «صدای خیالی» سازگار شود.
محققان با استفاده از نوار مغزی (EEG) بر روی ۴۵ داوطلب، به بررسی نحوه تعامل شبکههای مغزی پرداختند. نتایج نشان داد افرادی که کمتر از شش ماه با این مشکل دست و پنجه نرم میکردند، فعالیت شدیدی در «شبکه برجستگی» مغز داشتند؛ بخشی که مسئول تشخیص محرکهای مهم است. اما در مبتلایان به وزوز گوش مزمن، این شبکه به وضعیت پایدارتری میرسد که نشاندهنده یک سازگاری عصبی است.
این تغییرات نشان میدهد که وزوز گوش تنها به سیستم شنوایی محدود نمیشود و با گذشت زمان، کل شبکه مغزی را درگیر میکند. این یافتهها که در آیساینس بازتاب یافته است، میتواند راهگشای روشهای درمانی جدیدی باشد که بر اساس مدتزمان درگیری فرد با این عارضه طراحی میشوند.
چرا این کشف مهم است؟
این یافتهها توضیح میدهد که چرا بیماران در مراحل مختلف وزوز گوش، تجربیات متفاوتی دارند. اگرچه این مطالعه گام بزرگی در درک سازگاری مغز است، اما محققان تأکید دارند که برای تأیید نهایی، نیاز به بررسیهای بلندمدتتری است تا مشخص شود مغز یک فرد دقیقاً چگونه در طول زمان از مرحله حاد به مزمن تغییر وضعیت میدهد.
