گرازهای وحشی که جمعیتشان در سراسر جهان رو به افزایش است، اکنون به عنوان عاملی بالقوه برای انتشار باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک در برزیل شناسایی شدهاند. یافتههای یک مطالعه جدید نشان میدهد که این حیوانات، حتی بدون مصرف مستقیم آنتیبیوتیک، میتوانند ناقل سویههای خطرناک باکتریایی باشند.
مطالعهای که در ایالت گوییاس برزیل انجام شد، نمونههایی را از ۱۰۰ گراز وحشی اروپایی جمعآوری کرد. هدف این تحقیق بررسی حضور باکتریهای سالمونلا و اشریشیا کلی (E. coli) و میزان مقاومت آنها در برابر آنتیبیوتیکهای رایج بود.
نتایج نشان داد که اگرچه سالمونلا به ندرت یافت شد، اما بیش از نیمی از گرازها حامل سویههایی از باکتری E. coli بودند. نکته نگرانکننده این بود که تقریباً تمام این سویهها در برابر چندین دسته آنتیبیوتیکی مقاوم بودند.
مقاومت به آنتیبیوتیکهایی مانند سولفونامیدها، تتراسایکلین، آموکسیسیلین، آمپیسیلین و داکسیسایکلین، که از خط اول درمان عفونتها محسوب میشوند، شایع بود. این یافته یک «یافته striking» توصیف شده است که زنگ خطر را برای سلامت عمومی به صدا درمیآورد.
محققان همچنین ژنهای مرتبط با بیماریزایی باکتریها را بررسی کردند. حدود ۳۰ درصد از سویههای E. coli ژن tsh را حمل میکردند که میتواند به چسبندگی و بقای باکتری در بدن میزبان کمک کند. این موضوع پتانسیل ایجاد بیماریهای جدیتر را افزایش میدهد.
این مطالعه به بررسی منشأ این مقاومت پرداخت. از آنجایی که طبق گزارش مدیران مزارع، گرازها به طور معمول آنتیبیوتیک دریافت نمیکردند، محققان احتمال میدهند که محیط زیست نقش کلیدی در این امر ایفا میکند. ژنهای مقاومت آنتیبیوتیکی میتوانند در خاک و آب باقی بمانند و از طریق باکتریهای مختلف منتقل شوند.
گرازهای وحشی به دلیل تحرک بالا و تعامل با دامها، حیات وحش و محیطهای دستکاری شده توسط انسان، فرصتهای زیادی برای انتشار باکتریهای مقاوم فراهم میکنند. این موضوع با رویکرد «سلامت واحد» سلامت واحد در برزیل همسو است که بر ارتباط سلامت انسان، حیوانات و محیط زیست تأکید دارد.
با توجه به گسترش پرورش تجاری گراز وحشی در برزیل و افزایش جمعیت این حیوانات در طبیعت، گرازهای وحشی میتوانند به مخزن مهمی برای باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک تبدیل شوند. محققان پیشنهاد میکنند که گرازهای وحشی پرورشی باید بخشی از شبکه نظارت بر سلامت در نظر گرفته شوند.
گرازهای وحشی اروپایی در قرن بیستم به آمریکای جنوبی معرفی شدند و از آن زمان تاکنون حیوانات فراری در سراسر قاره پراکنده شدهاند و با خوکهای اهلی آمیزش کرده و جمعیتهای موفقی را تشکیل دادهاند. این حیوانات با بهرهگیری از منابع غذایی فراوان در مزارع، به یکی از موفقترین و بحثبرانگیزترین پستانداران مهاجم در برزیل تبدیل شدهاند.
لازم به ذکر است که نمونهبرداریها بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ انجام شده و ممکن است وضعیت فعلی متفاوت باشد. همچنین، این تحقیق بر اساس گزارشهای مدیران مزارع بوده و تنها دو مزرعه را پوشش داده است.
با این حال، این مطالعه اولین دادههای دقیق در مورد مقاومت آنتیبیوتیکی در گرازهای وحشی برزیل را ارائه میدهد و یادآوری میکند که مبارزه با مقاومت میکروبی تنها در بیمارستانها خلاصه نمیشود و توجه به حیات وحش نیز اهمیت دارد. جزئیات کامل این تحقیق در آرشیو میکروبیولوژی منتشر شده است.
