دانشمندان هشدار میدهند که باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک، که به سختی قابل درمان هستند، ممکن است بین حیوانات خانگی و انسان در حال انتقال باشند. این یافتهها نگرانیهای جدیدی را در مورد سلامت عمومی و نحوه گسترش عفونتهای مقاوم به دارو ایجاد کرده است.
یکی از این باکتریهای نگرانکننده، “آسینتوباکتر بومانی” (Acinetobacter baumannii) است که به عنوان عامل بیماریزا اولویت ۱ سازمان جهانی بهداشت شناخته میشود. این باکتری به دلیل مقاومت شدیدش در برابر آنتیبیوتیکها، به ویژه در محیطهای بیمارستانی، شهرت دارد و اکنون مشخص شده که شناخته شده است که عامل بیماری مشترک بین انسان و حیوان است نیز هست، یعنی توانایی انتقال بین حیوانات و انسان را دارد.
تحقیقات جدید با بررسی نمونههای ژنتیکی باکتری از حیوانات مختلف در ۱۷ کشور، از جمله طیور، دام، و حیوانات خانگی مانند سگ و گربه، انجام شده است. در این میان، نمونههایی از لکلکهای سفید در لهستان نیز جمعآوری شده است.
دانشمندان دریافتند که سویههای باکتریایی که از حیوانات خانگی مانند سگ، گربه و اسب جدا شدهاند، از نظر ژنتیکی شباهت بسیار بالایی (بیش از ۹۹ درصد) به سویههایی دارند که انسانها را در بیمارستانها آلوده میکنند. این در حالی است که سویههای یافت شده در دام و طیور، شباهت کمتری دارند.
این یافتهها نشان میدهد که احتمال انتقال “آسینتوباکتر بومانی” بین حیوانات خانگی و انسانها بیشتر از دام و طیور است. این موضوع احتمالاً به دلیل نزدیکی بیشتر حیوانات خانگی به انسانها و تماس مداوم با آنها رخ میدهد.
نکته نگرانکنندهتر این است که در حیوانات خانگی، ژنهای مقاومت به آنتیبیوتیکهایی مانند “کارباپنم” یافت شده است؛ آنتیبیوتیکهایی که پزشکان در موارد بسیار حاد و زمانی که هیچ داروی دیگری مؤثر نیست، از آنها استفاده میکنند. این ژنهای مقاومت در نمونههای دام و طیور یافت نشدهاند، در حالی که این آنتیبیوتیکها در پرورش دام کاملاً ممنوع در دامپروری محسوب میشوند.
اگرچه این تحقیقات مدرکی دال بر انتقال مستقیم باکتری از یک حیوان خانگی به یک فرد خاص ارائه نمیدهد، اما مسیر ژنتیکی نشان میدهد که این انتقال امکانپذیر است و مدتی است که این پتانسیل وجود دارد. این مطالعه یک ارتباط نوظهور بین باکتریهای مقاوم به آنتیبیوتیک در حیوانات خانگی و انسانها را برجسته میکند.
برای درک بهتر این پدیده، نیاز به تحقیقات بیشتری است. دانشمندان معتقدند که نمونهبرداریهای بیشتر از حیوانات و انسانها میتواند به روشن شدن چگونگی و میزان این انتقال بین گونهای کمک کند. این تحقیقات در مجله میکروبیولوژی کاربردی و محیطی منتشر شده است.
