مطالعات علمی اخیر نشان میدهد که ماده تاریک، که تخمین زده میشود بسیار بیشتر از ماده معمولی وجود داشته باشد، ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد.
به جای آن، فیزیکدان نَمان کومار پیشنهاد میکند که نیروی گرانش، که سیارات را در مدار نگه میدارد و مانع از پراکنده شدن کهکشانها میشود، ممکن است در فواصل مختلف ضعیفتر شود. ثابت گرانش نیوتن در معادله او با فاصله تغییر میکند و نتیجه آن ۱/𝑟 است، که باعث میشود برای توضیح منحنیهای چرخش کهکشانها به ماده تاریک نیازی نباشد.
طبق تحقیقات جدید، کومار بر اساس نظریه میدان کوانتومی اجازه داد تا ثابت گرانش نیوتن با مقیاس تغییر کند. در این مدل «دویدن در فروسرخ» (infrared running)، کشش گرانشی آهستهتر کاهش مییابد: در فواصل بسیار بزرگ، گرانش از قانون ۱/𝑟² پیروی نمیکند بلکه طبق قانون ۱/𝑟 رفتار میکند. این تغییر به طور طبیعی منحنیهای چرخش صاف مشاهدهشده در کهکشانهای مارپیچی را بدون نیاز به ماده اضافی تولید میکند. کومار این مدل را بر دادههای واقعی کهکشانی اعمال کرد و مشاهده کرد که با استفاده تنها از ماده قابل رویت، میتوان چرخشهای مشاهدهشده را بازتولید کرد. همانطور که کومار توضیح میدهد: «این نتایج نشان میدهد که سناریوی دویدن در فروسرخ میتواند منحنی چرخش کهکشانها را بدون مراجعه به ماده تاریک توضیح دهد.»
نتایج تحقیقات کومار در سال ۲۰۲۵ در نشریه Physics Letters B منتشر شد. او تأکید میکند که هرگونه تغییر در گرانش باید ظریف باشد تا با نتایج مشاهدهشده در کیهان اولیه مطابقت داشته باشد. مدل او بهتدریج در حال تکامل است و در عین حال با نتایج پسزمینه کیهانی همخوانی دارد، زیرا در مراحل بعدی انحراف نشان میدهد. مرحله بعدی تحقیق مقایسه نتایج با دادههای مشاهدهشده در عدسی گرانشی و همچنین خوشههای کهکشانی است. هرچند این تحقیق «هنوز بهطور کامل جایگزین ماده تاریک نمیشود»، کومار معتقد است که این روش «پیچیدگی پنهان احتمالی گرانش را روشن میکند.»
