آزمایشگاه ملی لارنس لیورمور (Lawrence Livermore National Laboratory – LLNL) اخیراً یک مطالعه پیشرفته انجام داده است که در آن از ابررایانهها برای شبیهسازی و بررسی یک میلیون مدار نظری ماهوارهای بین زمین و ماه استفاده شده است.
نویسنده: مهتاب جهاندار
در مرکز بسیاری از کهکشانهای بزرگ، یک سیاهچاله فوقپرجرم (Supermassive Black Hole) قرار دارد.
اخترشناسان اخیراً یک «ابرزمین» جدید را در حال گردش به دور یک ستاره کوتوله سرخ کشف کردهاند؛ کشفی هیجانانگیز که بار دیگر امیدها برای یافتن حیات فرازمینی را افزایش داده است.
بیشتر دنبالهدارهایی که ما در منظومه شمسی مطالعه میکنیم، در همان مراحل اولیه شکلگیری منظومه شمسی بهوجود آمدهاند.
برای سالهای طولانی، جامعه فیزیک با یک حقیقت ناخوشایند روبهرو بوده است: بر اساس نظریههای فعلی، درون هر سیاهچاله باید نقطهای به نام «تکینگی» وجود داشته باشد؛ نقطهای که در آن نیروی گرانش به بینهایت میرسد و قوانین شناختهشده فیزیک دیگر کارایی خود را از دست میدهند.
دانشمندان با استفاده از دادههای جمعآوریشده توسط ماهواره فضایی TESS موفق به کشف یک «ابرزمین» جدید شدهاند که در فاصله حدود ۸۳ سال نوری از زمین قرار دارد.
یافتههای جدید دانشمندان درباره سیارک ۱۶۲۱۷۳ Ryugu نشان میدهد که این جرم فضایی حاوی تمام نوکلئوبازهای مورد استفاده در DNA و RNA است؛
به لطف پیشرفتهای هوش مصنوعی و دادههای جمعآوریشده توسط ماهواره فضایی TESS، اخترشناسان اکنون موفق شدهاند سیارات فراخورشیدی جدیدی را در جهان کشف کنند؛
آسمان شب اکنون کاملترین تصویر تاریخ خود را از نگاه ماهواره فضایی جستوجوی سیارات فراخورشیدی ناسا، یعنی TESS، دریافت کرده است.
با استفاده از ماهواره TESS، اخترشناسان موفق به کشف یک سیاره نوع «مشتری داغ» (Hot Jupiter) در حال گردش به دور یک ستاره بسیار کمیاب در جهان شدهاند.
کهکشان Sombrero Galaxy که با نام علمی Messier 104 نیز شناخته میشود، یکی از شگفتانگیزترین و مرموزترین اجرام آسمانی در جهان به شمار میرود.
مریخنورد Perseverance متعلق به NASA همچنان موفق میشود دانشمندان و علاقهمندان به فضا را شگفتزده کند.