علم طول عمر موضوعی مهم برای بسیاری از محققان است: اینکه چگونه میتوانیم سالهای بیشتری به عمر خود اضافه کنیم و در عین حال از بیماریها و کاهش سن جلوگیری کنیم.
این موضوع از زوایای مختلفی قابل بررسی است، چه از جنبه ژنتیک که با آن به دنیا میآییم و چه غذایی که در طول زندگی مصرف میکنیم.
اکنون یک تیم بینالمللی از محققان پیشنهاد میکند که تحقیقات و مداخلات طول عمر باید از سنین بسیار پایینتر آغاز شود – حتی قبل از تولد.
در یک مقاله منتشر شده در Nature Health، محققان به دنبال ایجاد یک “کنسرسیوم دوره زندگی برای پزشکی طول عمر سالم” به نام PROSPER هستند. این نام اختصاری به معنای “تحقیقات پیش از زایمان و کودکی برای بهینهسازی طول عمر و تابآوری در اوایل زندگی” است.
استدلال اصلی برای ایجاد کنسرسیوم PROSPER این است که تحقیقات طول عمر بیش از حد بر سالهای پایانی زندگی تمرکز دارد، زمانی که بسیاری از آسیبها و فرسایشهای بدن ممکن است قبلاً انجام شده باشد.
محققان مینویسند: “پزشکی طول عمر سالم – که به دنبال ترجمه بینشهای بیوژرونولوژی به عمل بالینی است – عمدتاً بر جمعیتهای بزرگسال متمرکز شده و مداخلات تنها پس از دههها تغییرات مولکولی و سلولی انباشته شده مرتبط با پیری اعمال میشوند.”
این رویکرد یک فرصت حیاتی را نادیده میگیرد.
همانطور که مقاله جدید اشاره میکند، در حالی که تحقیقات گذشته به عوامل دوران کودکی که میتوانند بر طول عمر تأثیر بگذارند، پرداختهاند، هنوز هم تفکر منسجمی در ارزیابی جنبههای مختلف پیری در طول یک عمر وجود ندارد.
برای مثال، محققان استدلال میکنند که نشانگرهای پیری که در بزرگسالان استفاده میشوند نمیتوانند در کودکان به کار روند؛ زیرا در سنین پایینتر ممکن است معنای متفاوتی داشته باشند. این یکی از زمینههای ناهماهنگی است که کنسرسیوم میتواند به آن پرداخته و حل کند.
“محور این تلاش، شناسایی این نکته است که سن بیولوژیک در اوایل زندگی منعکسکننده همزمانی توسعهای و تابآوری است و نه آسیب انباشته، که نیاز به مدلها، نشانگرهای بیولوژیک و چارچوبهای تفسیری خاص سنی دارد.”
محققان همچنین به “نقطه اوج” اشاره میکنند، بخشی از زندگی که در آن در “عملکرد اوج” هستیم – و همه ما در یک زمان یا زمانهای دیگر آن را تجربه کردهایم.
این یک روش دیگر برای فکر کردن درباره پیری است: نه فقط اینکه چند سال زندگی میکنیم یا چند سال از آنها بدون بیماری است، بلکه همچنین چه نسبتی از زندگیمان را در آنچه ممکن است به عنوان دوران طلایی در نظر گرفته شود، سپری میکنیم.
“این شامل ادغام سیستماتیک دادههای چند مقیاسی، فنوتیپهای بالینی و اندازهگیریهای عملکردی در مراحل توسعهای است که امکان ساخت مسیرهای بیولوژیکی طولی را فراهم میآورد که میتواند پیشبینی خطر و مداخله را اطلاعرسانی کند.”
“به طور موازی، کنسرسیوم به دنبال توسعه چارچوبهای تشخیصی و درمانی خاص سنی است که میتواند در مراقبتهای روتین زایمان و کودکی گنجانده شود و بدین ترتیب تمرکز را از مدیریت بیماری واکنشی به بهینهسازی مسیرهای پیشگیرانه تغییر دهد.”
این طرح در حال حاضر در مراحل بسیار ابتدایی است و پیشنهاد به لحاظ جزئیات کم است. در اصل، PROSPER قرار است روی همه چیز از دستورالعملهای بالینی تا آزمایشهای پزشکی کار کند و دادهها را به گونهای جمعآوری کند که پیش از این انجام نشده است.
اگر این طرح به واقعیت بپیوندد، به احتمال زیاد دیوید ون دایک نیز در صف مشاوره خواهد بود.
محققان پشت این ایده همه متخصصان طول عمر هستند و اگر این پیشنهاد واقعاً توسط جامعه علمی گستردهتر پذیرفته شود، باید به کشفیات بیشتری در زمینه طول عمر منجر شود – نه فقط برای کسانی که در مراحل پایانی زندگی هستند، بلکه برای افراد در هر سنی.
“تأسیس یک کنسرسیوم دوره زندگی برای پزشکی طول عمر سالم باید به بهبود تحقیقات و عمل بالینی کمک کند.”
“با همراستایی رشتههایی که به طور سنتی به صورت جداگانه عمل کردهاند، امکان پرداختن به کل پیوستار بیولوژیکی پیری از تعیینکنندههای اولیه آن تا تجلیهای بالینی آن فراهم میشود.”
