نویسنده: مهتاب جهاندار

دو سیاره با چگالی‌های تقریباً پایین‌ترین مقادیر ثبت‌شده تاکنون، در فاصله‌ای بیش از ۱۰۰۰ سال نوری از زمین کشف شده‌اند.

نزدیک‌ترین ستاره به خورشید، پروکسیما قنطورس است که حدود ۴.۲ سال نوری فاصله دارد.

اصل کیهان‌شناختی می‌گوید که در بزرگ‌ترین مقیاس‌ها، جهان باید یکنواخت و همسانگرد باشد.

ابرنواخترهای فوق‌درخشان (Superluminous Supernovae) انفجارهای ستاره‌ای هستند که حتی از ابرنواخترهای معمولی نیز بسیار درخشان‌ترند.

کاوشگر چینی Tianwen-2 احتمالاً پس از یک سفر یک‌ساله به یکی از شبه‌ماه‌های زمین به نام Kamoʻoalewa رسیده است.

دو مطالعه جدید که طی یک ماه گذشته منتشر شده‌اند، تلاش کرده‌اند به یکی از بزرگ‌ترین پرسش‌های علمی پاسخ دهند؛ اینکه سرنوشت زمین و حیات روی آن در آینده چه خواهد بود.

در ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۵، برای اولین بار تصویری کوتاه از این‌که مأموریت‌های فضایی مشترک بین‌المللی می‌توانند چگونه باشند، به نمایش گذاشته شد.

خورشید ما در نهایت به یک کوتوله سفید تبدیل خواهد شد.

ماهواره نقشه‌بردار فراخورشیدی گذرنده (TESS) ناسا همچنان یکی از موفق‌ترین ابزارهای کشف سیاره‌های فراخورشیدی به شمار می‌رود.

از سال ۲۰۰۹، رصدخانه سلطنتی گرینویچ در بریتانیا هر سال مسابقه معتبر «عکاس نجومی سال» (ZWO Astronomy Photographer of the Year) را برگزار می‌کند.

یک مقاله جدید، تصویری نگران‌کننده از آینده نجوم ترسیم می‌کند: منظومه‌های عظیم ماهواره‌ای (megaconstellations) ممکن است در عرض یک دهه به‌قدری آسمان شب را تغییر دهند که انجام نجوم زمینی عملاً غیرممکن شود.

اندازه و ساختار کهکشان راه شیری به‌طور دقیق تعیین کردنش کار ساده‌ای نیست، چون ما داخل خود این کهکشان قرار داریم و نمی‌توانیم یک تصویر کامل از بیرون آن داشته باشیم.