نویسنده: مهتاب جهاندار

بر اساس بیانیه ناسا و یافته‌هایی که در Research Notes of the AAS منتشر شده است، تلسکوپ SPHEREx در دسامبر ۲۰۲۵ این انفجار شیمیایی را رصد کرد؛ زمانی که دنباله‌دار در حال فاصله گرفتن از ناحیه داخلی منظومه شمسی بود.

در سال ۱۹۱۰، نیروی دریایی امپراتوری روسیه یک ماموریت پنج‌ساله هیدروگرافی در اقیانوس قطب شمال را آغاز کرد.

دانشمندان با تلسکوپ فضایی جیمز وب دورترین کهکشان تاکنون دیده شده را شناسایی کرده‌اند؛ تلسکوپی که به ما امکان می‌دهد عمیق‌تر از همیشه به جهان نگاه کنیم.

کمربند سیارکی در منظومه شمسی به نظر یک تقسیم‌بندی بسیار منظم می‌آید، که چهار سیاره سنگی داخلی و چهار سیاره غول‌پیکر بیرونی را از هم جدا می‌کند.

در آینده نزدیک، ناسا برنامه دارد یک ماموریت از آلاسکا برای بررسی جریان‌های الکتریکی پشت شفق قطبی، که به نام شفق شمالی یا اورورا بوریالیس شناخته می‌شود، انجام دهد.

با استفاده از تلسکوپ IXPE (Imaging X-ray Polarimetry Explorer)، اخترشناسان توانستند به یک سؤال طولانی مدت پاسخ دهند: اشعه‌های ایکس در جت‌های سیاهچاله‌های فوق‌العاده پرجرم از کجا می‌آیند؟

اخترشناسان سیستم Fomalhaut را مورد مشاهده قرار دادند و تأثیر برخوردهای اخیر اطراف این ستاره را کشف کردند.

در آینده‌ای نزدیک، ناسا قصد دارد مأموریتی از آلاسکا برای بررسی جریان‌های الکتریکی پشت شفق‌های قطبی، که به آن‌ها نورهای شمالی یا aurora borealis نیز گفته می‌شود، انجام دهد.

مطالعات علمی اخیر نشان می‌دهد که ماده تاریک، که تخمین زده می‌شود بسیار بیشتر از ماده معمولی وجود داشته باشد، ممکن است اصلاً وجود نداشته باشد.

رصدخانه Vera C. Rubin یک سیارک را کشف کرده است که با سرعت چرخش رکوردشکن می‌چرخد.

اخیراً اخترشناسان شبیه‌سازی‌هایی روی یک سیاره فراخورشیدی که به ستاره خود نزدیک است انجام دادند و متوجه شدند که سونامی‌های گدازه‌ای روی سطح آن وجود دارد، به ویژه به دلیل نزدیکی آن به ستاره میزبان.

در سال ۲۰۲۳، اخترشناسان یک ذره زیراتمی فوق‌العاده پرانرژی را شناسایی کردند که به زمین برخورد کرده بود.