بخش قابلتوجهی از زباله فضایی که به سطح ماه برخورد کرده، مرحله بالایی یک موشک Falcon ۹ بوده که مأموریت Blue Ghost را به ماه رسانده بود. اسپیسایکس اعلام کرده بود که این بخش دورریختهشده موشک قرار بوده به زمین بازگردد و در جو بسوزد، اما در نهایت مسیر خود را به سمت ماه ادامه داد و اکنون لکهای تیره روی سطح ماه ایجاد کرده است.
این برخورد در موقعیت نامناسبی برای رصد از روی زمین رخ داده است. موشک در لبه بخش نزدیک ماه، یعنی همان نیمکرهای که از زمین قابل مشاهده است، سقوط کرده و در نزدیکی دهانه «اینشتین» با سطح ماه برخورد کرده است. این قطعه حدود ۴۰۰۰ کیلوگرم وزن و ۱۴ متر طول داشته و ناسا تخمین زده است که برخورد آن دهانهای به عرض حدود ۱۸ متر و عمق ۴ متر ایجاد کرده باشد.
نخستین تأیید برخورد توسط تلسکوپ بسیار بزرگ (Very Large Telescope) در شیلی انجام شد، هرچند این تلسکوپ خود لحظه برخورد را ثبت نکرد. در عوض، دانشمندان توانستند تودهای از مواد پرتابشده بر اثر برخورد را مشاهده کنند. این توده حدود ۵ تا ۱۰ دقیقه بالاتر از سطح ماه باقی ماند.
نخستین تأیید تصویری برخورد نیز توسط مأموریت Danuri متعلق به اداره هوافضای کره جنوبی (KASA) انجام شد. این مدارگرد نخستین فضاپیمایی بود که دهانه تازه ایجادشده را مشاهده کرد، هرچند ممکن است مدارگردهای دیگر در آینده تصاویر دقیقتر و واضحتری از محل برخورد ثبت کنند. در حال حاضر، چیزی که در تصاویر دیده میشود بیشتر شبیه یک لکه تیره روی سطح ماه است.
مأموریت Danuri از جنبههای دیگری نیز اهمیت دارد. ماه برخلاف زمین دارای میدان مغناطیسی سراسری نیست، اما در برخی مناطق میدانهای مغناطیسی محلی وجود دارند. Danuri نخستین مأموریتی بود که تفاوت غیرمعمولی در قدرت میدان مغناطیسی بین نیمه نزدیک و نیمه دور ماه گزارش کرد. پس از این کشف، تفاوتهای متعدد دیگری نیز میان این دو نیمه ماه شناسایی شده است.
این مأموریت همچنین به یک آشکارساز پرتو گاما مجهز است و قدرتمندترین انفجار پرتو گامایی که تاکنون شناسایی شده، موسوم به «روشنترین انفجار تمام دوران» (Brightest Of All Time)، را اندازهگیری کرده است. این انفجار در اکتبر ۲۰۲۲ به زمین رسید؛ در حالی که Danuri هنوز حتی وارد مدار ماه نشده بود.
برخورد قطعه موشک اسپیسایکس با ماه، دومین مورد شناختهشده از برخورد یک قطعه بزرگ زباله فضایی با سطح ماه است. در ۴ مارس ۲۰۲۲، یک جسم ناشناس به ماه برخورد کرد و دهانهای غیرمعمول و دوگانه بر سطح آن ایجاد کرد.
در ابتدا تصور میشد آن جسم نیز بخشی از یک موشک اسپیسایکس باشد، اما بررسیهای بیشتر نشان داد که احتمالاً این زباله فضایی، مرحله تقویتکننده (بوستر) مربوط به مأموریت Chang’e ۵-T1 چین بوده است. چین هرگونه ارتباط با این جسم را رد کرد، اما محاسبات مربوط به مکانیک سماوی منشأ آن را تأیید کردند.
این رویداد خطر خاصی ایجاد نکرد و ماه بهطور طبیعی نیز بارها با اجرام و شهابسنگهایی با ابعاد مشابه برخورد داشته است. با این حال، این اتفاق بار دیگر بحثها درباره افزایش مشکل زبالههای فضایی و نبود قوانین و مقررات کافی برای مدیریت آنچه در فضای اطراف اجرام آسمانی اتفاق میافتد را مطرح کرده است.
